Strefa Drób

Wartość pokarmowa polskich odmian grochu

 

Groch to gatunek rośliny strączkowej jednorocznej z rodziny bobowatych (Fabaceae) Pochodzi z zachodniej Azji, Kaukazu, wschodniej i południowej Europy oraz Afryki Północnej. Groch należy do roślin najwcześniej uprawianych przez człowieka. Nasiona grochu zwyczajnego znajdowano w stanowiskach archeologicznych na Bliskim Wschodzie datowanych na 10 tys. lat. Najprawdopodobniej uprawiany był już około 7800 lat przed naszą erą. Około roku 2000 p.n.e. jego uprawa rozpowszechniła się w Europie i na Wschodzie, w Indiach i Chinach. Tak jak wszystkie rośliny z rodziny bobowatych, czyli fasola, bób, soczewica czy ciecierzyca, groch trafił do Europy z Bliskiego Wschodu. Była to roślina dziko rosnąca, którą doceniono ze względu na małe wymagania oraz łatwość w przetwarzaniu. Dodatkową zaletą ziaren grochu jest to, że można je długo przechowywać. Początkowo groch stosowano jako element paszy dla zwierząt, z czasem ludzie zaczęli wprowadzać go również do swojego menu.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć.

© 2020 Pro Agricola dom wydawniczy