Copyright 2019

HB 3.2012 okl

W numerze:

  1. Mleko o podwyższonej zawartości składników biologicznie czynnych Józef Krzyżewski 
  2. Znaczenie prawidłowego oświetlenia w oborze Marek Gaworski
  3. Komfortowe stanowiska dla krów Piotr Wójcik
  4. Użytkowość rozpłodowa krów ras mięsnych Maciej Adamski, Joanna Greis
  5. Robot udojowy Insentec Astrea 20.20 już w Polsce Marian Lipiński
  6. Zaburzenia w rozrodzie na tle Neospora caninum Karol Kotowski
  7. Dlaczego Unia Europejska broni się przed GMO? Grażyna Cichosz, Kazimierz S. Wiąckowski
  8. Włoszczowa – Stare Pole – Ciechanów – Rawicz – Głubczyce Trasa szkoleniowa firmy Blattin Polska Sp. z o.o. Katarzyna Markowska
  9. Przegląd wozów asenizacyjnych Robert Szulc
  10. WIPASZ na ARENIE „ZŁOTY MEDAL” dla linii pasz dla bydła – WIMILK S! Wipasz
  11. Hala ekspozycyjna JOSKIN TECHNIC CENTER w trzciance już otwarta! Joskin
  12. Zabiegi pratotechniczne wpływające na plon i wartość pokarmową zielonek Romuald Dembek
  13. Uprawa koniczyny czerwonej w monokulturze Marek Ćwintal
  14. Wapnowanie użytków zielonych Barbara Łaska
  15. Lucerna wysokobiałkowa pasza dla bydła Roman Łyszczarz
  16. Dobór odmian i siew kukurydzy na kiszonkę Hubert Waligóra, Witold Skrzypczak
  17. Przygotowanie roli pod siew kukurydzy Hubert Waligóra, Witold Skrzypczak
  18. Dlaczego firma Bayer oferuje rozwiązanie Maister® 310 WG i Maister PAK®? Bayer CropScience
  19. Racjonalne nawożenie kukurydzy gwarantuje wysokie plony Witold Skrzypczak, Hubert Waligóra

 

Witold Skrzypczak, Hubert Waligóra; Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu


    Kukurydza uprawiana niezależnie od kierunku użytkowania ma wysokie wymagania pokarmowe. Ponadto wiedząc, że potencjał plonowania ma równie wysoki, tym bardziej należy dokładnie zbilansować nawożenie.

Herbicyd Maister 310 jest produktem o najszerszym spektrum zwalczanych chwastów w uprawie kukurydzy. Zwalcza ponad 50 gatunków chwastów takich jak: perz właściwy, chwastnica jednostronna, owies głuchy, wiechlina roczna, miotła zbożowa, wyczyniec polny, życica trwała, życica wielokwiatowa, włośnica sina, włośnica zielona, samosiewy zbóż jak i masowo występujące chwasty dwuliścienne, w tym m.in.: komosa biała, przytulia czepna, psianka czarna czy ostrożeń polny. W grupie popularnych chwastów dwuliściennych słabo zwalczane są jedynie rdesty, w tym ptasi i powojowaty. Gatunki te są coraz częściej spotykane na polach  kukurydzianych m.in. z uwagi na fakt, że zalecane powschodowo herbicydy z grupy pochodnych sulfonylomocznika (substancje aktywne: jodosulfuron, foramsulfuron, nikosulfuron czy rimsulfuron) nie są dostatecznie aktywne w stosunku do tej grupy chwastów.

Hubert Waligóra, Witold Skrzypczak; Uniwersytet Przyrodniczy Poznań


    Poprawne przygotowanie pola do siewu w dużym stopniu decyduje o powodzeniu uprawy kukurydzy. Jest to element agrotechniki, często niedoceniany, a jednak niezmiernie ważny. Wynika to również z faktu, że kukurydza ze względu na duże wymagania cieplne i rzadki siew (niewielka obsada roślin na m2) wymaga szczególnie starannej uprawy, zapewniającej odpowiednią pulchność gleby, właściwe stosunki powietrzne i wodne oraz najkorzystniejsze warunki cieplne.

Hubert Waligóra, Witold Skrzypczak; Uniwersytet Przyrodniczy Poznań


    O końcowych efektach produkcji surowca kukurydzy do zakiszania w dużym stopniu decyduje dobór odmiany. Obecnie wszystkie odmiany tej rośliny to mieszańce. Są one dobrze wyrównane i charakteryzują się odpowiednią bujnością. Pamiętajmy, by nie używać nasion z własnej reprodukcji, gdyż pokolenie F2 daje plony niższe o 20-30%.

Tak pisano o lucernie siewnej kilkadziesiąt lat temu. „Na jednym miejscu trwa przez szereg lat dając corocznie od 3 do 5 pokosów, bardzo dobrej i bogatej w białko paszę”. Trwałością zdecydowanie przewyższała współczesne jej uprawy. Dlaczego są one zdecydowanie mniej trwałe? Wydaje się, że istota ta nie leży w genetycznie osłabionej trwałości. Zasadniczą przyczyną szybkiej degradacji lucerników jest ciężki sprzęt rolniczy niszczący wysoko wyniesione szyjki korzeniowe tej rośliny.

 

Marek Ćwintal  Katedra Szczegółowej Uprawy Roślin, Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie

 

Koniczyna czerwona – łąkowa (Trifolium pratense L.) jest gatunkiem uprawianym zarówno w warunkach polowych jak i na trwałych użytkach zielonych. W uprawie polowej może być wysiewana w monokulturze oraz w mieszankach z trawami. Dostarcza paszy dla zwierząt gospodarskich, głównie przeżuwaczy, zasobnej w białko, składniki mineralne i karotenoidy. Poza tym, ze względu na walory ekologiczne jest cenna w płodozmianie, gdzie stanowi naturalne źródło dopływu azotu i materii organicznej do gleby, zwiększając jej aktywność biologiczną i żyzność. Jest rośliną dobrze zaaklimatyzowaną w warunkach Polski i dość wysoko plonuje, zarówno w uprawie na paszę jak i na nasiona. Umożliwia to wykorzystanie w produkcji paszy materiału siewnego własnej hodowli.

 

Barbara Łaska  Instytut Technologiczno-Przyrodniczy w Falentach, Oddział Poznań

 

Użytki zielone stanowią nieodłączny element towarzyszący produkcji zwierzęcej. Pastwiska i łąki zapewniają niezbędną dla przeżuwaczy paszę. Pozyskanie odpowiedniej ilości dobrej jakościowo paszy podstawowej możliwe jest na glebach, na których zostaną zapewnione najkorzystniejsze warunki, w tym odczyn. Szacuje się, że w Polsce około 50% gleb użytków zielonych to gleby kwaśne i bardzo kwaśne, stwarzające słabe warunki dla wzrostu i rozwoju runi. Na poprawę właściwości gleb oraz wzrost produktywności użytków zielonych istotny wpływ ma wapnowanie.

 

Romuald Dembek  Katedra Łąkarstwa, UTP w Bydgoszczy

 

Pratotechnika (prata – łac. łąka) jest pojęciem przypisanym do dyscypliny naukowej jak i ogółu zabiegów stosowanych na użytkach zielonych w celu uzyskania obfitych plonów wysokiej jakości.
Jest odpowiednikiem pojęcia agrotechnika stosowanego w odniesieniu do uprawy roli i roślin na gruntach ornych. Pewne cechy wspólne obu dyscyplin dotyczą upraw mieszanek trawiasto-motylkowatych na przemiennych użytkach zielonych w zmianowaniu polowym i w mniejszym zakresie łąk i pastwisk na siedliskach grądowych zasilanych wyłącznie wodami opadowymi. Specyfika dolinowych użytków zielonych w siedliskach hydrogenicznych powoduje, potrzebę stosowania technik uwzględniających odmienność gleb organicznych.

 

Oprac. Katarzyna Markowska

 

Firma Blattin Polska Sp. z o.o. – znany producent pasz m.in. dla bydła zorganizowała cykl pięciu spotkań szkoleniowych dla hodowców i producentów mleka. Do współpracy został zaproszony prof. dr hab. Zygmunt Maciej Kowalski z Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie oraz dr Jeff Mikus z firmy Diamond V z Texasu, USA. Wśród wykładowców znaleźli się także: dr Alex Bach z IRTA z Hiszpanii, dr Zbigniew Lach – OSH Osięciny, prof. dr Manfred Hoffmann – doradca niemieckich gospodarstw, a także przedstawiciele firmy Top Gen Sp. z o.o. – współorganizatora szkolenia. Spotkania odbyły się w dniach 13-17 luty w pięciu różnych miejscach w Polsce – Włoszczowej, Starym Polu, Ciechanowie, Rawiczu i Głubczycach. Nasza redakcja miała okazję uczestniczyć w konferencji zorganizowanej w Pomorskim Ośrodku Doradztwa Rolniczego Oddział w Starym Polu, skąd przywieźliśmy dla Państwa kilka ciekawych informacji.