Copyright 2019

Dariusz S. Minakowski
UWM w Olsztynie

 

W skład węglowodanów niewłóknistych (NFC), określanych często także jako frakcja nie strukturalna (NSC) zalicza się skrobię, cukry oraz nie skrobiowe polisacharydy takie jak pektyny, beta-glukany, fruktany oraz galaktany. Niektórzy autorzy uwzględniają w ich składzie kwasy organiczne występujące w paszach fermentowanych (kiszonkach).

 

Katarzyna Jankowska
PAN Olsztyn

 

Każdy rodzaj hodowli niesie ze sobą ryzyko nadmiernego obciążania środowiska zarówno odchodami pochodzącymi od zwierząt gospodarskich, jak i padliną.

 

www.fotoferma.pl
Przemysław Wieczorek

 

W naszym kraju nie ma wielu miejsc, gdzie można zobaczyć duże stada bydła mięsnego rasy Blonde d’Aquitaine, miejsc gdzie prowadzona jest produkcja kulinarnego mięsa wołowego na wysokim, światowym poziomie. Dlatego by zaprezentować produkcję tej rasy, udałem się do woj. zachodniopomorskiego. To tutaj w 2004 powstało stado czystej rasy tego bydła.

 

Jakub Samborski
PRP Polska

 

Nadmiar wilgoci w budynkach inwentarskich jest powodem chorób, patologii i dyskomfortu zwierząt hodowlanych. Coraz bardziej intensywny chów zwierząt, zwiększanie obsady, eliminacja ściółki, nieprawidłowa wentylacja, niesprawne systemy podawania wody sprzyjają gromadzeniu się wilgoci w miejscach przebywania zwierząt. Coraz więcej obór (obecnie jest to ponad 80% nowych konstrukcji w Europie) to obory wolnostanowiskowe, wyposażone w kojce-kombiboksy (bez lub z niewielką ilością słomy).

 

Iwona Radkowska, Instytut Zootechniki – PIB, Dział Technologii, Ekologii i Ekonomiki Produkcji Zwierzęcej. Balice k/Krakowa
Adam Radkowski, Instytut Produkcji Roślinnej, Zakład Łąkarstwa, Uniwersytet Rolniczy w Krakowie

 

Wyniki laboratoryjnych badań mleka są wykorzystywane w monitorowaniu jakości i przydatności technologicznej mleka do przetwórstwa oraz są bogatym źródłem informacji dla hodowców na temat wydajności, zdrowotności i prawidłowego żywieniu krów. Mleko jako surowiec dla przemysłu mleczarskiego powinno charakteryzować się określonymi parametrami fizykochemicznymi oraz spełniać wysokie wymagania higieniczne. Integracja Polski z Unią Europejską wiązała się z koniecznością wprowadzenia norm prawnych dotyczących także sektora mleczarskiego.

 

W produkcji pasz konserwowanych stosuje się dwie metody: suszenie i zakiszanie. W latach 90 w większości gospodarstw stosowano suszenie, jednak z racji dużych strat w składnikach pokarmowych sięgających nawet 50% obecnie jest ono ograniczone na rzecz sianokiszonki.

 

Adam Radkowski, Instytut Produkcji Roślinnej, Zakład Łąkarstwa, Uniwersytet Rolniczy w Krakowie
Iwona Radkowska, Instytut Zootechniki – PIB, Dział Technologii, Ekologii i Ekonomiki Produkcji Zwierzęcej. Balice k/Krakowa

 

Produkcja pasz konserwowanych umożliwia równomierne i pełnowartościowe żywienie zwierząt przez cały rok. Zakiszanie jest powszechnie stosowaną metodą konserwowania pasz. Kiszonki stanowią paszę objętościową soczystą stosowaną przede wszystkim w żywieniu przeżuwaczy. Zaletą kiszenia jest jego mała zależność od warunków pogodowych oraz to, iż może być wykonywane od wiosny do późnej jesieni. Duże znaczenia ma kiszonka z traw, która obok kiszonki z kukurydzy stanowi podstawę dawki pokarmowej dla bydła. Poprzez rozwój metod zakiszania oraz nowoczesny sprzęt techniczny do przygotowania kiszonek w coraz większym stopniu wykorzystuje się trawy, ruń łąkową oraz rośliny motylkowate.

 

Adrianna Pawlik, Grażyna Sender
IGHZ PAN w Jastrzębcu

 

Występowanie zapalenia wymienia (mastitis) u jałówek i pierwiastek jest ważnym problemem z ekonomicznego punktu widzenia, ponieważ wpływa na życiową wydajność krowy.

 

Dr hab. Tadeusz Bakuła – kierownik projektu
Katedra Prewencji Weterynaryjnej i Higieny Pasz
Wydział Medycyny Weterynaryjnej
Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie

 

Od września 2011 r. Wydział Medycyny Weterynaryjnej Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie realizuje projekt pt.: „Budowa laboratorium analiz zagrożeń biologicznych i opracowanie metod bioseakuracji w hodowli zwierząt, przemyśle paszowym i przemyśle spożywczym” w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Warmia i Mazury na lata 2007-2013 r., którego zakończenie przewidziane jest na czerwiec 2013 r.
Głównym celem projektu jest podniesienie poziomu transferu wiedzy ze strefy naukowo-badawczej do gospodarki regionu w zakresie metod bioasekuracji w hodowli zwierząt, przemyśle paszowym i przemyśle spożywczym.