Copyright 2019

Grażyna Cichosz*, Stanisław K. Wiąckowski
* UWM Olsztyn


Od dawna na całym świecie prowadzi się badania nad efektywnością różnych form rolnictwa, które może zapewnić pokrycie rosnących potrzeb w zakresie wyżywienia ludzkości z równoczesnym zwróceniem uwagi na bezpieczeństwo środowiska przyrodniczego oraz konsumentów.

Józef Krzyżewski; Instytut Genetyki i Hodowli Zwierząt Polskiej Akademii Nauk w Jastrzębcu


Niedobory pokarmowe u krów są zjawiskiem powszechnym, występującym nie tylko w zdecydowanej większości stad w Polsce, ale także i na świecie. Wielkość tych niedoborów jest wprost proporcjonalna do zmniejszonej ilości produkowanego mleka. Ponadto wpływa niekorzystnie na zawartość w nim składników, głównie białka i tłuszczu. Niedoborowe żywienie przyczynia się także do skrócenia okresu życia krów i występowania groźnych chorób metabolicznych.

Krzysztof Bilik; Instytut Zootechniki PIB, Dział Żywienia Zwierząt i Paszoznawstwa


Odchów zdrowych i prawidłowo rozwiniętych cieląt decyduje o efektywności hodowli i użytkowania bydła. W pierwszych miesiącach życia cielęcia następuje bowiem intensywny wzrost tkanek i narządów, rozwijają się przedżołądki oraz kształtuje się odporność organizmu decydująca o przystosowaniu zwierzęcia do środowiska.

Witold Skrzypczak, Hubert Waligóra; Katedra Agronomii, UP Poznań


Duży wybór odmian, wielokierunkowe wykorzystanie kukurydzy

    Zawarte w tytule pytanie z pozoru wydaje się proste i nie powinniśmy mieć problemów ze wskazaniem odpowiednich odmian kukurydzy do uprawy w różnych rejonach naszego kraju. Jednak mając do wyboru tak dużą paletę odmian można niekiedy podjąć błędne decyzje już na samym początku, zanim jeszcze nie wyjedziemy na pole. Według danych w Krajowym Rejestrze w 2014 roku było wpisane 155 odmian kukurydzy o różnych kierunkach użytkowania. Tymi kierunkami są: paszowy (kiszonka z całych roślin, ziarno, CCM) oraz przemysłowy, gdzie zagospodarowujemy kukurydzę w przemyśle młynarskim, krochmalniczym i energetycznym. Ze względu na dużą ilość firm hodowlanych i tym samym ich presję na chęć zdobycia jak największego rynku, w sprzedaży materiału siewnego każdego roku kilkadziesiąt odmian zostaje wykreślonych, jak i również wpisanych do Rejestru Odmian. W ostatnich trzech latach firmy hodowlane średnio rejestrowały po ok. 15 nowych odmian, z czego około 30% były to odmiany szczególnie preferowane na kiszonkę.

Ewa Stamirowska-Krzaczek¹, Paweł Krzaczek²
¹Instytut Nauk Rolniczych, Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Chełmie
²Katedra Energetyki i Środków Transportu, Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie


Wśród pasz gospodarskich przeznaczonych dla bydła duże znaczenie mają zielonki, których produkcja musi być ściśle dopasowana do konkretnych potrzeb oraz istniejącej obsady zwierząt.

Kazimierz Grabowski; Katedra Łąkarstwa i Urządzania Terenów Zieleni, Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie


Łąki i pastwiska stanowią swoistą kategorię użytków rolnych, a zwłaszcza ich formy naturalne, cechują odrębności siedliskowe, szczególnie w zakresie warunków glebowych, termiki oraz stosunków wodnych.

Iwona Radkowska, Adam Radkowski

Uniwersytet Rolniczy w Krakowie

 

Przemienne użytki zielone to uprawy jedno- lub wielogatunkowe traw lub ich mieszanek z roślinami motylkowatymi, wprowadzane na pewien okres do płodozmianów polowych. W gospodarstwach utrzymujących przeżuwacze, posiadających zbyt małą powierzchnię trwałych użytków zielonych, użytki przemienne wykorzystywane są jako dodatkowe źródło paszy. Pozwala to na uzyskanie wysokich plonów zielonki w ciągu sezonu letniego, a także na pozyskanie surowca do produkcji pasz konserwowanych. Ponadto użytki te w zrównoważonym systemie gospodarowania są bardzo ważnym elementem zmianowania, ograniczają wymywanie składników mineralnych z gleby oraz zapobiegają erozji gleby.

Maciej Adamski, Rachela Formella

UP Wrocław

 

Utrzymanie pastwiskowe bydła wiąże się z dużą ilością zalet: powoduje poprawę przemiany materii, zwiększa odporność na choroby, przyczynia się do lepszego rozwoju młodych zwierząt, stymuluje rozwój narządów rozrodczych, zwiększa zdolność rozrodczą, długość okresu użytkowania i wydajność. Wpływa pozytywnie na łatwość wycieleń oraz zmniejsza koszty utrzymania.

W Polskich warunkach sezon pastwiskowy trwa około 215 dni, najczęściej od końca marca do października. By w pełni wykorzystać ten czas należy dobrze się do niego przygotować i mieć świadomość, że pastwisko wiąże się nie tylko z licznymi zaletami, ale również dużą ilością zagrożeń.

Adam Mirowski

Częstochowa

 

Żywienie cieląt ma kluczowy wpływ na ich wzrost i rozwój. Oddziałuje również na późniejsze etapy życia. Co ważne, ma duże znaczenie w aspekcie opłacalności produkcji mleka i żywca wołowego. W odchowie cieląt mleko pełne często zastępuje się tańszymi preparatami mlekozastępczymi.

Postępowanie takie jest uzasadnione z ekonomicznego punktu widzenia, stwarza bowiem możliwość obniżenia kosztów. W tej części artykułu przedstawiono zagadnienia związane ze składnikami mineralnymi, witaminami i innymi substancjami zawartymi w preparatach mlekozastępczych dla cieląt. Ponadto zwrócono uwagę na praktyczne aspekty stosowania tych pasz.

Składnikami preparatów mlekozastępczych, które mają zasadnicze znaczenie dla prawidłowego wzrostu i rozwoju organizmu, są składniki mineralne i witaminy. Preparaty mlekozastępcze przebadane laboratoryjnie zawierały 60-105 g popiołu surowego w 1 kg. Generalnie stanowią one dobre źródło składników mineralnych, w tym przede wszystkim podstawowych makroelementów. Stężenia witamin często jednak znacznie przekraczają zalecane wartości. W przypadku witaminy A aż od trzech do ponad ośmiu razy. Stężenia witaminy E są często przekraczane 2-3-krotnie (Top Agrar Polska, 2014). Nadmierna podaż witaminy A może modulować metabolizm witaminy E, która jest jednym z najważniejszych antyoksydantów pokarmowych (Ametaj i wsp., 2000). Cielęta intensywnie żywione i szybko rosnące mogą mieć zwiększone zapotrzebowanie na witaminę E. Stwierdza się u nich bowiem niższe stężenie α-tokoferolu we krwi, co może wynikać z nasilonego zużywania tej witaminy (Nonnecke i wsp., 2010).