Dlaczego stosujemy drożdże w żywieniu krów?
Czym się kierować przy ich wyborze?
Drożdże są bardzo popularnym dodatkiem w żywieniu krów, jednak chciałabym zwrócić uwagę na różne ich formy dostępne na rynku. Do dyspozycji hodowców są drożdże suszone martwe – produkty uboczne z różnych gałęzi przemysłu, oraz drożdże suszone żywe – preparaty stworzone specjalnie z myślą o modyfikacji środowiska żwacza. O ile martwe drożdże stanowią surowiec paszowy – dobre źródło aminokwasów, witamin i mikroelementów, o tyle żywe drożdże mają dużo ważniejszą funkcję. Dzięki technologii zastosowanej przy ich produkcji, komórki drożdży w środowisku wilgotnym, odżywają i zaczynają przejawiać swoje funkcje życiowe (oddychanie, odżywienie, rozmnażanie). Ma to istotny wpływ na całe środowisko żwacza, w którym przebywają inne organizmy żywe (bakterie, grzyby i pierwotniaki). Dzięki namnażaniu w żwaczu, żywe drożdże wykonują dla krowy dodatkowe zadania (Wykres 1).



Konsumując tlen oraz produkując peptydy i kofaktory stymulują namnażanie określonych bakterii żwaczowych zależnie od zastosowanego szczepu drożdży (na przykład 4 szczepy bakterii celulolitycznych, 2 amylolitycznych i 1 rozkładających kwas mlekowy w przypadku szczepu Saccharomyces cerevisiae CBS 493.94 – produkt Yea-Sacc®1026).
Efektem tego jest między innymi buforowanie środowiska żwacza oraz wzrost puli białka mikrobiologicznego bogatego w aminokwasy, takie jak lizyna, treonina i metionina nawet o 15% (Erasmus i in., 1992)
 Ciekawe doświadczenie porównujące dodatek żywych i martwych drożdży do paszy dla krów, przeprowadzono we Francji (Leloutre i in. 2007, Rencontres Recherche Ruminants). W badaniu tym porównano funkcjonowanie żwacza, w trzech grupach:

• kontrolnej, otrzymującej paszę standardową,
• z dodatkiem żywych drożdży Yea-Sacc®1026 5 g/szt/dzień,
• z dodatkiem martwych drożdży paszowych 50 g/szt/dzień.

 Poniżej przedstawiono wyniki tego doświadczenia. Obserwacje składu chemicznego soku żwaczowego (krowy kaniulowane) wykazały zwiększoną produkcję lotnych kwasów tłuszczowych w grupie otrzymującej żywe drożdże Yea-Sacc®1026, taka zmiana nie wystąpiła w przypadku suplementacji drożdży martwych (Wykres 2).



Przeprowadzono również badanie rozkładu poszczególnych frakcji paszy, przy użyciu metody woreczków nylonowych umieszczonych w żwaczu (metoda in sacco). Procentowy rozkład frakcji włókna ADF był większy w przypadku grupy otrzymującej Yea-Sacc®1026 (Wykres 3). Należy tutaj zauważyć, że występują istotne różnice we właściwościach poszczególnych szczepów żywych drożdży dostępnych na rynku.
 Wnioski wyciągnięte z powyższego doświadczenia jednoznacznie mówią, że chociaż martwe drożdże stanowią bogate źródło składników pokarmowych, to podawanie ich w ilości 50 g nie ma znaczącego wpływu na funkcjonowanie żwacza, tak jak dodatkowe 50 g najlepszej nawet śruty sojowej.




Drożdże żywe są nie tyle surowcem paszowym, ale funkcjonalnym, aktywnym dodatkiem o udowodnionym wpływie na funkcjonowanie żwacza, wspomagają zdrowie i produkcyjność zwierząt, co przynosi korzyści finansowe dla hodowcy. Żywy może więcej!

Katarzyna Sartowska, Koordynator ds. naukowych,
Alltech Poland Sp. z o.o.,
tel. 0 22 872 41 97
 Jeśli chcecie Państwo dowiedzieć się więcej o różnicach w działaniu żywych i martwych drożdży oraz różnych ich szczepów, prosimy o kontakt:
Renata Olejniczak, tel. 0 602 571 971
lub Piotr Cierpiński, tel. 0 608 661 431

Tags: prezentacje