Nawet 70% wszystkich nakładów związanych z produkcją mleka lub żywca wołowego mogą stanowić wydatki poniesione na żywienie bydła. Jedną z dróg do oszczędności może być lepsze gospodarowanie na użytkach zielonych. Dobrej jakości pasze objętościowe stanowią najtańsze źródło wysokowartościowej paszy w dawce pokarmowej.

Walory życicy w mieszance traw
Krótkotrwałe użytki zielone (2-, 3-letnie) zakłada się na gruntach ornych i dobrych stanowiskach, wykorzystując najbardziej wartościowe i plonotwórcze trawy pastewne. Podstawowe składniki mieszanek traw do krótkotwałego użytkowania stanowią przede wszystkim: życica wielokwiatowa, życica westerwoldzka, życica mieszańcowa i życica trwała. Życice w porównaniu z innymi gatunkami traw, posiadają najwyższą wartość odżywczą, a ponadto gwarantują wysokie plony suchej masy z hektara. Ich dobra smakowitość zwiększa pobranie zarówno zielonki oraz sianokiszonki. Dzięki temu podstawowa dawka pokarmowa dostarcza większej ilości składników odżywczych. Życice poprzez swoje specyficzne właściwości biologiczne dają wiele korzyści rolnikom. Przede wszystkim szybko kiełkują i ukorzeniają się oraz szybko odrastają po pokosach. Są trawami bardzo agresywnymi w stosunku do innych nieporządanych gatunków (perz właściwy, wiechlina roczna), dzięki temu użytki z ich dominującym udziałem nie wymagają chemicznej ochrony. Mieszanką z udziałem kilku odmian życic jest Bestergrass niebieski.

Koniczyna biała i czerwona w mieszance – większy plon białka z hektara
W pozyskiwaniu pasz z użytków zielonych, zarówno trwałych jak i przemiennych, istnieje wiele możliwości dalszego obniżania kosztów ich produkcji. Wprowadzanie do runi roślin motylkowatych, pozwala na znaczne oszczędności w nakładach np. na nawożenie azotowe. Nie da się go całkowicie wyeliminować ze względu na zapotrzebowanie traw na ten składnik, ale można za to ograniczyć nawożenie nim. Korzystny wpływ motylkowatych na obniżanie jednostkowych kosztów produkcji paszy znajduje swoje odzwierciedlenie w spadku kosztów żywienia przeżuwaczy i uzyskaniu wyższej opłacalnosci produkcji zwierzęcej. Porównując na przykład pastwisko z udziałem koniczyny białej w runi do pastwiska obsianego wyłącznie mieszanką trawiastą, okazuje się, że ruń koniczynowa charakteryzuje się wyższą koncentracją energii i białka oraz lepszą smakowitością. Pobranie przez zwierzęta suchej masy dawki pokarmowej opartej na mieszance zawierającej koniczynę jest większe niż zielonką złożoną wyłącznie z traw. W ofercie mieszanek traw De Heus znajdują się dwie mieszanki z udziałem koniczyny, a mianowicie BesterGrass Biały, zawierający koniczynę białą i BesterGrass Czerwony z koniczyną czerwoną.

Motylkowate pozostawiają stanowisko w dobrej kulturze
Aby w pełni wykorzystać zdolności plonotwórcze mieszanek motylkowato-trawiastych oraz ich wartość pokarmową, należy zwrócić dużą uwagę na prawidłową technologię uprawy i zbioru. Rośliny motylkowate, szczególnie lucerna, są bardzo wrażliwe na odczyn gleby. Najlepszym i optymalnym pH jest poziom 6,0-6,5 (obojętne). Słabo tolerują gleby podmokłe i zalewane. Trzeba pamiętać o dobrym przygotowaniu stanowiska i prawidłowym terminie i głębokości siewu. Optymalnym terminem siewu jest początek pierwszej połowy kwietnia, w zależności od warunków pogodowych i siedliskowych. Siew na głębokość maksymalnie 2 centymetrów, wpływa na równomierność i szybkość wschodów. Rośliny motylkowate wzbogacają glebę w azot, dzięki wiązaniu go z atmosfery przez bakterie z rodzaju Rhizobium oraz bardzo korzystnie oddziałują na glebę, tworząc trwałą strukturę gruzełkowatą, łącząc cząstki glebowe przez wydzieliny korzeniowe. Struktura gruzełkowata poprawia stosunki wodno-powietrzne gleby oraz wpływa na lepsze wykorzystanie stosowanych nawozów i rozwój drobnoustrojów glebowych.

Dobrze dobrana kompozycja traw
Nawożenie azotem, termin zbioru lub liczba pokosów wpływają na skład botaniczny runi co odzwierciedla się w wartości pokarmowej zielonki lub kiszonki. Na przykład opóźnienie zbioru mieszanek koniczyny lub lucerny z trawami, powoduje obniżenie zawartości białka ogólnego oraz pogorszenie strawności substancji organicznej paszy poprzez wzrost ilości włókna surowego. Zawartość włókna surowego i skład chemiczny paszy zależą nie tylko od terminu zbioru czy nawożenia, ma tu również znaczenie dobór odpowiednich odmian oraz proporcje poszczególnych komponentów w mieszance. Udział traw w mieszance z motylkowatymi gwarantuje lepsze zakiszanie się zielonki ze względu na wyższą zawartość węglowodanów. Dobrą kiszonkę uzyskuje się z zielonki przewiędniętej do ok. 35-40 % suchej masy. Stosując dodatki ułatwiające zakiszanie poprawiamy jakość kiszonki.


Wysoka jakość pasz objętościowych, niskie koszty produkcji mleka
Pasze objętościowe stanowią ponad 50% udziału w dawce, dlatego ich jakość i wartość pokarmowa wpływa na koszty produkcji mleka, a tym samym na ekonomię hodowli bydła. Rachunek jest prosty, im więcej białka i energii zawierają sianokiszonki, tym mniej pasz białkowych czy energetycznych z zakupu dodamy do dawki. Sianokiszonki wykazują dużą zmienność w porównaniu do kiszonki z kukurydzy, dlatego tak ważne jest analizowanie tych pasz. Zmienność tę możemy prześledzić na bazie prawie 3000 analiz sianokiszonek projektu LaboExpert. Średnie parametry wartości pokarmowej sianokiszonek z mieszanek BesterGrass można porównać do średnich wyników z całej Polski wykonanych w 2010 roku. Profesjonalne mieszanki dają wyższe plony nie tylko białka ogólnego ale również białka jelitowego (SDVE). Kiszonki te cechuje wyższa strawność substancji organicznej i NDF co pozwala osiągnąć wyższą pulę energii przeznaczonej na produkcję mleka.

Reasumując, uprawa mieszanek koniczyn z trawami ma na celu uzyskanie pasz bardziej odpowiadających potrzebom pokarmowym zwierząt w porównaniu do pasz otrzymanych z jednogatunkowych zielonek, np. z koniczyny lub traw w monokulturze. Zaletą uprawy mieszanek jest także lepsze przystosowanie do warunków siedliskowych, zwłaszcza glebowych, dłuższy okres użytkowania w porównaniu do uprawy koniczyny w czystym siewie oraz niższe koszty nawożenia niż w uprawie traw.

Tags: prezentacje