Bardzo często spotykane, a wręcz „modne” nie tylko wśród naukowców pojęcie dobrostanu zwierząt, od lat stoi na granicy pomiędzy nauką i etyką, między poznawaniem zwierząt a oceną postępowania człowieka wobec nich. Ocena ta, choć prowadzona kompleksowo z uwzględnieniem wielu ważnych czynników (w tym także technologii stosowanych w chowie bydła), jest bardzo trudna. Wynika to między innymi z powodu dużej zmienności warunków utrzymania oraz zmienności indywidualnej zwierząt oraz z faktu ich szybkiej rotacji między grupami technologicznymi (szczególnie w oborach wolnostanowiskowych).