Aby utrzymać trawnik w dobrej kondycji nie można zapomnieć o przeprowadzeniu kilku prostych zabiegów pielęgnacyjnych. O jakości murawy decyduje nie tylko prawidłowe założenie trawnika, lecz także regularna i systematyczna pielęgnacja. Bez tych zabiegów na pewno nasz trawnik straci na wartości wizualnej. Do powszechnie stosowanych zalicza się: nawożenie, koszenie, podlewanie, wałowanie, aerację, wertykulację i zwalczanie chwastów.

    Trawy pobierają składniki pokarmowe znajdujące się pod powierzchnią gleby do 30 cm głębokości. Niestety, ilość składników w glebie jest na ogół niewystarczająca dla pokrycia potrzeb pokarmowych roślin. Dlatego też należy uzupełniać brakujące składniki pokarmowe poprzez nawożenie. W praktyce stosuje się nawożenie mineralne bądź organiczne. 
 
Azot
Nawożenie azotowe wpływa na utrzymanie jednolitej, ciemnozielonej barwy trawnika. Przyspiesza wegetację, odżywia liście i stymuluje ich wzrost. Roczną dawkę azotu należy rozłożyć na 3-4 razy w zależności od typu użytkowego trawnika. Wiosenne nawożenie należy rozpocząć, gdy temperatura gleby wynosi 5°C, a zakończyć wczesną jesienią (na przełomie sierpnia/września). Wyższe dawki azotu zaleca się na trawniki częściej koszone np. sportowe czy dywanowe. Trawniki koszone 3-4 razy w sezonie wegetacyjnym powinny otrzymywać rocznie 1-1,5 kg N/100 m2. Na trawniki częściej koszone np. ozdobne należy zwiększyć nawożenie azotem do 2,0-2,5 kg N/100 m2, natomiast na trawniki intensywnie eksploatowane np. sportowe zaleca się od 3,0 do 4,0 kg N/100 m2.
 
Fosfor
Fosfor wpływa na lepsze wykorzystanie składników pokarmowych, co stymuluje rozwój systemu korzeniowego traw. Nawozy fosforowe można stosować raz na kilka lat, ponieważ fosfor jest pierwiastkiem wolno przenikającym do gleby (po roku dostaje się na głębokość 2-3 cm). Należy je wysiewać najlepiej jesienią w postaci mączki fosforytowej bądź wiosną w formie superfosfatu potrójnego. Nawożenie fosforem zależy od rodzaju gleby i typu użytkowego trawnika. Odpowiednio wyższe dawki (0,8-1,0 kg P2O5/100 m2) zaleca stosować się na gleby piaszczyste. Natomiast na gleby zwięzłe dawka powinna wynosić 0,6-0,8 kg P2O5/100 m2. 
 
Potas
Potas reguluje gospodarkę wodną, zwiększa odporność roślin na choroby i przymrozki. Roczną dawkę potasu, w zależności od typu gleby i intensywności użytkowania trawnika, należy podzielić na 2 razy i stosować np. na przełomie maja/czerwca i sierpnia/września, Na gleby zwięzłe należy stosować 0,8-1,0 kg K2O/100 m2, natomiast na gleby lekkie 1,2-1,6 kg K2O/100 m2.
 
Nawozy organiczne
Stosowanie nawozów organicznych jak: kompost, torf, ziemia inspektowa, obornik czy ostatnio osad ściekowy nie jest tak popularne, jak nawożenie mineralne. Nawozy organiczne są źródłem makro i mikroelementów, wpływają na krzewienie traw, ożywiają mikroflorę i mikrofaunę glebową. Ich zalety powinny zostać bardziej docenione.
 
Kiedy kosić?
Koszenie to kolejny ważny zabieg pielęgnacyjny, który wpływa na intensywność krzewienia roślin, żywozieloną barwę i odporność na choroby. Częstotliwość koszenia zależy głównie od przeznaczenia trawnika. Pierwszy raz zaleca się kosić, gdy trawa osiągnie wysokość 10-15 cm w przypadku trawników rekreacyjnych i 8-10 cm na trawnikach sportowych. Koszenie powinno odbywać się regularnie i z zachowaniem odpowiednich wysokości. 
    Na pewno nie wolno kosić krócej, niż 1/3 wysokości źdźbła traw. Jeżeli zabieg ten przeprowadza się regularnie, na żądaną wysokość, wówczas krótko ścięta trawa po pozostawieniu wzbogaca trawnik w składniki pokarmowe. Natomiast, gdy trawnik jest koszony „od czasu do czasu” to pod żadnym pozorem nie można ściętej trawy pozostawić, gdyż w przyszłości na pewno pojawią się problemy z gniciem i żółknięciem trawnika. Trawnik przydomowy wystarczy kosić, co 7-10 dni. Piękną szachownicę na naszym trawniku można uzyskać przez zróżnicowane wysokości koszenia. Im niżej kosimy tym jaśniejszy odcień trawnika można uzyskać.
 
Nawadnianie – lepiej raz a dobrze
Nawadnianie trawnika tak samo jak koszenie najlepiej jest przeprowadzać wczesnym rankiem. Trzeba pamiętać o jednej zasadzie; lepiej podlać raz, a porządnie. Korzystając z węża ogrodowego łatwo jest „przelać” trawnik. Najlepiej sprawdza się system różnego typu zraszaczy, zwłaszcza obrotowych, które dostarczają odmierzoną ilość wody i umożliwiają podlanie trawnika w zasięgu kilkunastu metrów.
 
Wałowanie wiosną
Wałowanie jest zabiegiem, który jako jeden z pierwszych trzeba przeprowadzić wiosną, wtedy, gdy gleba będzie w miarę sucha. Wałowanie powoduje dociśnięcie darni do podłoża, zwiększy krzewienie roślin i podsiąk wody, zwłaszcza po długiej i ostrej zimie. Na trawnikach intensywnie użytkowanych zabieg ten przeprowadza się nawet kilkakrotnie w sezonie wegetacyjnym. Najlepiej do tych celów nadaje się wał gładki o ciężarze 70-100 kg.
 
Chwasty – zmora trawników
Trawnik zachwaszczony na pewno nie jest powodem do dumy. Usuwanie chwastów, zwłaszcza mniszka pospolitego czy koniczyny należy do dość żmudnych i pracochłonnych zajęć. Jeśli tylko można należy unikać zwalczania chemicznego chwastów za pomocą herbicydów ze względu na skażenie środowiska. Preferowane jest ręczne lub mechaniczne usuwanie chwastów (koszenie, aeracja, wertykulacja itp.).
 
Kiedy gleba potrzebuje powietrza?
Aeracja (napowietrzanie) powoduje rozluźnienie podłoża i poprawia tym samym stosunki powietrzno-wodne. Polega na wycinaniu w murawie okrągłych i pionowych otworów, przez które dociera powietrze do warstwy korzeniowej traw. Napowietrzanie ułatwia przenikanie nawozów oraz stymuluje rozwój systemu korzeniowego roślin. Wyróżnia się aerację powierzchniową, która polega na nacinaniu otworów do głębokości 2-3 cm i wgłębną, gdzie nacina się powierzchnię do głębokości 10-15 cm. Aerację powierzchniową najlepiej jest wykonać wiosną i latem, zwłaszcza na trawnikach ozdobnych, natomiast wgłębną wykonuje się jesienią na trawnikach intensywnie użytkowanych. Napowietrzanie można najprościej wykonać używając wideł amerykańskich lub specjalnych i znacznie droższych aeratorów ręcznych, bądź mechanicznych. 
 
Pozbywamy się filcu
Wertykulacja to pionowe cięcie darni na głębokość 2-7 cm za pomocą wertykulatora mechanicznego (urządzenie z końcówkami tnącymi na obracającym się bębnie) albo wertykulatora ręcznego. Zabieg ten pozwoli na usunięcie tzw. filcu, czyli warstwy starej, martwej darni, która utrudnia przenikanie składników pokarmowych, wody, tlenu i światła do warstwy korzeniowej traw. Wertykulację przeprowadza się najczęściej wiosną.
 
    Postępowanie według wyżej wymienionego harmonogramu prac na trawniku na pewno zaprocentuje w przyszłości posiadaniem idealnie gładkiej i zielonej murawy przed naszym domem. 

Tags: trawniki