Reklama

giełda online

Zboża paszowe
cena netto zł/t
pszenica605-610
kukurydza320-580
owies530
jęczmień550-625
Śruty
rzepakowa840
sojowa1660
żródło:www.rolpetrol.com.pl
Jak zaradzić inwazji much? PDF Drukuj Email
Hodowca Bydła

Muchówki, liczące około 150 tysięcy gatunków, są jedną z najliczniejszych grup owadów. Ocenia się, iż owady te pojawiły się na Ziemi około 250 milionów lat temu.

     Muchy, przy korzystnych warunkach pogodowych, odpowiednio wysokiej temperaturze, dysponują wielką zdolnością do prokreacji. Jedna samica muchy domowej, w ciągu swojego, trwającego około czterech tygodni życia, jest zdolna znieść do dwóch tysięcy jaj, z których po 24-48 godzinach wylęgają się larwy. Ponieważ, czas rozwoju larw jest bezpośrednio zależny od temperatury otoczenia, w ciepłych miesiącach letnich trwa on najwyżej kilka dni. Rozrodczość much jest wtedy niebywale wysoka. Z jednej para much, w sprzyjających warunkach, może powstać w skali jednego roku biliony potomstwa. Okres jesienno-zimowy, kiedy temperatura powietrza znacznie się obniża, aktywność much zanika, a pojedyncze osobniki są w stanie przetrwać w stanie anabiozy.
    W porze letniej, muchy są aktywne za dnia.

Można je wtedy spotkać w ciepłych, dobrze nasłonecznionych miejscach. W nocy i w chłodniejsze dni, muchy siadają na ścianach budynków, najczęściej w rogach i na krawędziach, lub na cienkich przedmiotach, takich jak, wszelkie druty i pręty.
    Muchy, to zwierzęta bezpośrednio związane z człowiekiem i jego aktywnością, lecz nie oswojone czy hodowane. Takie zwierzęta nazywamy synantropami. Wszędzie tam, gdzie wraz z działalnością człowieka pojawiają się produkty spożywcze, śmieci, czy odchody ludzkie, lub odzwierzęce, musimy się liczyć z obecnością tych owadów, niekiedy niezwykle liczną. Wyjątkowo narażone na inwazję much jest środowisko wiejskie, głównie fermy hodowlane. Miasto jest miejscem mniej sprzyjającym wzrostowi populacji much, również i dlatego, że źle znoszą one zanieczyszczenie środowiska. Szczególnie wrażliwe są na podwyższoną obecność metali ciężkich.
    Muchy, z racji bytowania na odpadkach, śmieciach, padlinie i na odchodach zwierzęcych, stanowią wielkie zagrożenie dla zdrowia ludzi i zwierząt. Owady te mogą być nosicielami zarazków wielu groźnych chorób; cholery, duru brzusznego, czerwonki, gruźlicy, choroby Heinego-Medina oraz schorzeń grzybiczych i pasożytniczych. Mogą także przenosić jaja pasożytów wewnętrznych. 
    Corocznie, w porze letniej, możemy się zetknąć z inwazją różnych gatunków much. Ze względu na sposób bytowania, szczególnie narażonymi na niepohamowany wzrost populacji tych owadów, będą okolice wszelkiego rodzaju wysypisk, miejsc składowania śmieci i odpadków oraz gospodarstwa hodowlane, gdyż w otoczeniu zwierząt i ich odchodów, muchy będą przebywać i rozmnażać się najchętniej. Całkowite wytępienie much, z racji wielkiej rozrodczości, nie wydaje się być zadaniem wykonalnym. Ze względów zdrowotno-higienicznych, możliwie maksymalne ograniczenie ich populacji jest koniecznością. 
    Spośród wielu tysięcy gatunków tych kosmopolitycznych stworzeń, w naszej szerokości geograficznej, kilka gatunków much pojawia się szczególnie często i licznie:

  • Mucha domowa, ma szaro czarny tułów o długości dochodzącej zwykle do 10 mm, choć nie kłuje i nie ssie krwi, jest owadem natrętnym. Bytuje na pożywieniu, ale także na śmieciach, padlinie i kale. 
  • Plujka pospolita, ubarwione najczęściej na złoto-zielono osobniki, mogą osiągać nawet do trzynastu milimetrów długości. Plujki mają obyczaje zbliżone do muchy domowej.
  • Ścierwica mięsówka pojawia się głównie w obszarach wiejskich, ale raczej poza zabudowaniami, może osiągać sporadycznie nawet do dwudziestu milimetrów, ma charakterystyczne czerwone oczy i ciemne paski na grzbiecie.
  • Zgniłówka pokojowa, jest stałym bywalcem w pobliżu domostw, a szczególnie gospodarstw hodowlanych, gdzie przyciąga ją szczególnie zapach odchodów ludzi i zwierząt. 
  • Muszka owocówka, psujące się owoce, o co łatwo w miesiącach letnich, to jej miejsce bytowania.


Straty w produkcji mleka
 
   Dla zwierząt gospodarskich, w szczególności dla bydła mlecznego i opasów, najbardziej uciążliwe są muchy krwiopijne z rodzaju Haematobia i Stomoxys. Przebywając na ciele zwierząt, potrafią ssać ich krew kilkadziesiąt razy w ciągu doby, wywołując u nich niepokój, stany zapalne skóry i oczywiście ubytek krwi. Muchy krwiopijne, zdolne są również do przenoszenia wirusa pryszczycy i laseczki wąglika. Częstym bywalcem w otoczeniu człowieka, szczególnie w obszarach wiejskich, jest na przykład Bolimuszka kleparka (Stomoxys), żerując na krwi ssaków, jest żywicielem pośrednim nicienia i tasiemca. Jak u muchy domowej, osobniki osiągają około siedmiu milimetrów wielkości. 
    Letnia aktywność much krwiopijnych powoduje znaczne straty w produkcji. Spadek mleczności krów może sięgać nawet 20%, a zmniejszenie masy ciała w przypadku opasów może dochodzić do 6 kg na sztukę. Owady te powodują również obniżenie zdolności rozrodczych u bydła.
 
Jakie należy podjąć działania i jakich użyć środków,  by uchronić się przed  inwazją much?
    Oczywiście, jeżeli nie możemy zapanować nad sytuacją, a stać nas na to finansowo, wyspecjalizowane profesjonalne firmy, świadczące usługi dezynsekcyjne i stosujące integrowane metody walki z owadami szkodnikami, przyjdą nam z pomocą. W sprzedaży detalicznej, znajdują się preparaty, które zalecane są do stosowania wyłącznie przez takie firmy (DELICIA GASTOXIN 960G, WINYLOSEP 50 EC). 
    Możemy jednak, spróbować pozbyć się intruzów na własna rękę.
 
Higiena przede wszystkim
    Podstawowym zadaniem, jest dbałość o higienę w pomieszczeniach domowych i gospodarskich. Nie powinno się pozostawiać resztek pożywienia. Samo pożywienie, jeśli to możliwe, korzystnie jest przechowywać w zamkniętych pojemnikach wszelkiego typu. Również śmieci i odpadki należy przetrzymywać w zamkniętych pojemnikach, czy kontenerach i regularnie je opróżniać. Szczególna uwaga należy się pomieszczeniom inwentarskim. Ściółka wokół zwierząt, jest miejscem, gdzie mogą się rozwijać larwy much, należy ją zatem często zmieniać. Miejsca przetrzymywania odchodów, czy zużytej ściółki powinno się utrzymywać w odpowiednim stanie sanitarnym. Podobnie postępujemy w miejscach składowania śmieci i odpadów. Wymienione powyżej, nieodzowne zabiegi profilaktyczne, utrudniające, czy wręcz uniemożliwiające muchom bytowanie, w znacznym stopniu mogą pomóc w ograniczeniu rozprzestrzeniania się tych owadów w naszym otoczeniu. 
    Istnieje również uzasadniona potrzeba uchronienia samych zwierząt hodowlanych, w szczególności bydła, przed obecnością na ich skórze much krwiopijnych.
 
Środki owadobójcze
    Współczesny przemysł chemiczny oferuje wiele preparatów i środków owadobójczych, które w połączeniu z profilaktyką, pomagają uniknąć lub zlikwidować plagę much. Zastosowane środki musimy dobrać tak, aby oprócz neutralizacji dorosłych osobników, unicestwiały one również muchy w stadium larwalnym. Przy wyborze preparatu, istotne jest, w jaki sposób użytkujemy pomieszczenia, w których chcemy wytępić owady. Fakt, czy są to pomieszczenia mieszkalne, budynki gospodarskie, inwentarskie, budynki użyteczności publicznej, jak szkoły, szpitale, urzędy, czy pomieszczenia magazynowe, po miejsca gromadzenia śmieci i odchodów zwierzęcych, będzie decydował o rodzaju podjętych działań i typie preparatu, którego użyjemy.
    Proste środki, jak; siatki zabezpieczające, lepy, aerozole (MUCHOTOXIN, NOKAUT ŻÓŁTY), którymi możemy skutecznie zabezpieczyć mieszkania, czy biura, przed muchami i innymi owadami latającymi, będą niewystarczające jeśli dotkną nas one w dużej ilości, wtedy musimy się wspomóc innymi preparatami stosowanymi w formie oprysków. TREBON MEGA 20 WP, ALFASEKT 050 S.C, czy METOMYL WP, mogą okazać się w tej sytuacji niezastąpione, tak w mieszkaniach, jak i wszelkich budynkach użyteczności publicznej. Rozpylamy je w miejscach, gdzie muchy przebywają najczęściej; na nasłonecznionych ścianach, stolarce okiennej i drzwiowej.
    W pomieszczeniach, gdzie stale nie przebywają ludzie lub zwierzęta hodowlane; magazynach, piwnicach, kontenerach czy silosach, dobrze zdadzą egzamin świece dymowe, na przykład ACTELIC 20 FU, będą one skuteczne przy kubaturze pomieszczenia dochodzącej nawet do 1000 m3.
 
Miejsca newralgiczne
    Budynki inwentarskie; kurniki, obory, chlewnie, to miejsca szczególnie narażone na inwazję much, w których kontrola nadmiernego wzrostu populacji tych owadów, może nastręczać sporo trudności. Preparaty tam stosowane nie mogą działać niekorzystnie na zwierzęta hodowlane i powinny likwidować muchy, także w stadium larwalnym, W handlu dostępne są preparaty uniwersalne, jak FENDA, które zabijają osobniki dorosłe i larwy, są jednak wysoko toksyczne, co wyklucza obecność ludzi i zwierząt w dezynsekowanym pomieszczeniu. Trzeba ich używać niezwykle umiejętnie i ostrożnie. Środki, które niszczą tylko owady dorosłe, jak, METOMYL GB, METOMYL WP, HARON, oraz działające na muchy w stadium larwalnym, typu: LARWICYD SP, BAYCIDAL, INUBON, dla optymalnego efektu, należy w procesie dezynsekcji w pomieszczeniach inwentarskich, stosować równocześnie.
    Dezynsekcja miejsc składowania śmieci, czy odchodów zwierzęcych, wymaga podobnego, dwubiegunowego, potraktowania tematu. Takie preparaty, jak: ŚMIECIOTOX, DECTA, HARON, będą tu skuteczne. 
    Natomiast, aby uchronić bydło przed bezpośrednimi atakami much krwiopijnych, należy użyć preparatów podawanych bezpośrednio na skórę zwierząt i długo zachowujących aktywność. Do takich, należy na przykład COOPERTRIX pour on, a także Tectonic. Pojedyncza dawka, tego niewrażliwego na warunki pogodowe środka, chroni zwierzęta przed owadami przez okres 4-6 tygodni po podaniu. 
    Warto na zakończenie nadmienić, iż wiele z wymienionych powyżej środków chemicznych, tępi równocześnie karaluchy, prusaki, mrówki, pluskwy, czy pchły.

Tags: higiena