Adres redakcji:
Pro Agricola Sp. z o.o.
11-036 Gietrzwałd, Naglady 31
tel. (89) 512 35 13, -14
tel/fax (89) 512 35 15

Dostęp do artykułów na portalu 6 miesięcy po publikacji wersji papierowej. Tymczasem zapraszamy do zakupu prenumeraty.

Poziom włókna surowego w mieszankach dla drobiu jest bardzo ważnym elementem, który stwarza duże możliwości sterowania ilością zjadanej przez ptaki paszy. Jednocześnie składnik ten może być jednym z czynników interwencyjnych w przypadku występowania kanibalizmu w stadzie drobiu.

W dniach 13-15 września Tarnów Podgórny gościł drobiarzy z ośrodków naukowych z całej Polski, a także różnych uczelni ze świata. To tutaj odbyło się coroczne sympozjum PO WPSA. Gospodarzem konferencji w tym roku była Katedra Żywienia Zwierząt i Gospodarki Paszowej Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu, którą od kilku już lat kieruje prof. Andrzej Rutkowski. Na sympozjum zjechało się około 200 uczestników.

Zapotrzebowanie zwierząt na selen zostało dość ściśle określone. Więcej kontrowersji występuje w odniesieniu do zapotrzebowania ludzi na ten składnik. W wielu częściach świata ludzie cierpią na brak selenu. W Chinach pojawia się on u dzieci i kobiet ciężarnych i nosi nazwę choroby Keshana. Niedobór tego pierwiastka u ludzi wpływa ujemnie na funkcję serca i powoduje degenerację mięśni. Osoby chore mają poziom selenu we krwi poniżej 1/3 zawartości osiąganej przez ludzi w najbardziej deficytowych w ten składnik rejonach USA. W kraju tym powszechnie stosuje się dodatek selenu do pasz dla kur i indyków, gdyż zboża produkowane w niektórych rejonach USA są ubogie w pierwiastki śladowe.

Wszechstronne zabezpieczenie przed zakażeniem jaj wylęgowych, embrionów w czasie inkubacji, jednodniówek i ptaków we wczesnym okresie życia zwiększa liczbę piskląt od nioski, a tym samym jest źródłem dodatkowego zysku.

Zioła od bardzo dawna były stosowane w lecznictwie ludzi oraz zwierząt. Zawarte w nich flawonidy, olejki eteryczne, garbniki, glikozydy, terpeny, śluzy, kwasy organiczne itd. działają przeciwbakteryjnie, przeciwwirusowo, przeciwgrzybicznie, immunostymulująco, stymulując sekrecję enzymów trawiennych i kwasów żółciowych, dzięki czemu poprawiają apetyt zwierząt oraz ich zdrowotność.

W hodowli drobiu oprócz podstawowych elementów, jakimi są: pisklęta dobrej jakości, pasza i woda, również ściółka stanowi bardzo ważny element wpływający na podwyższenie efektu ekonomicznego (zysku) po zakończeniu cyklu produkcyjnego (szczególnie przy produkcji brojlera kurzego), chociaż pozornie jej udział nie ma większego znaczenia. Aby jednak ściółka spełniała swoją rolę (izolacja ptaków od chłodu betonowej podłogi, wiązanie pomiotu i zawartych w nim substancji płynnych, ochrona ptaków przed okaleczeniami – funkcja materaca na posadzce, zapewnienie ptakom dogodnego mikroklimatu) oraz oczekiwania hodowcy, musi być odpowiednio przygotowana, przechowywana, a także utrzymywana w kurniku. Dbałość o jakość ściółki podczas cyklu produkcyjnego wpłynie, bowiem po jego zakończeniu na sukces, w postaci zwiększonego zysku.

Fermy hodowlane są obiektami, które mogą stanowić źródło zagrożeń dla ludzi i otaczającej przyrody. Wprowadzają one, bowiem do środowiska znaczne ilości różnorodnych substancji (gazy, odpady) zagrażających zdrowiu pobliskich mieszkańców. Jednak poszukiwanie wciąż nowych rozwiązań organizacyjnych oraz technologicznych ma na celu zniwelowanie uciążliwości tych obiektów dla bliższego i dalszego otoczenia.

26 listopada 2011 do Hotelu KORONA w podlubelskich Zemborzycach Tereszyńskich zjechali hodowcy drobiu z południowo-wschodniej Polski. Wzięli udział w wydarzeniu podzielonym na dwa bloki: szkoleniowy i integracyjno-rozrywkowy. Sesję szkoleniową przygotowały, z udziałem przyjaciół, firmy Lohmann Animal Health i Inwest-Agro. Druga część miała charakter tradycyjnego Balu Andrzejkowego.

Koniec jesieni, gdy prace polowe skończone, daje rolnikom chwilkę oddechu. Jest trochę czasu. Właśnie ten czas zagospodarowała firma Inwest-Agro, by przeprowadzić cykl szkoleń. 3 spotkania z hodowcami zorganizowane w Ostrowie Wlkp., Krakowie i Lublinie. Każda miała swój odmienny charakter ze względu na inne problemy ferm w swoich regionach i partnerów – organizatorów. Wszystkie łączyły cele: integracja środowiska i przybliżenie najnowszych trendów w branży.