Copyright 2018

Henryka Korytkowska
UTP Bydgoszcz

 

Narządy płciowe samca to: parzyste   jądra, najądrza, nasieniowody   i prącie (samice mają tylko jeden   lewy jajnik wraz z odpowiednim jajowodem).   Jądra drobiu mają   kształt fasolowaty, kolor jasnozłoty   lub biały (czasem pigmentowane),   lewe jest nieco większe, ich   masa zależy od gatunku: u koguta   wynosi ok. 20 g, u kaczora   50 g, indora 20-25 g i gęsiora 3-   6 g.W sezonie godowym jądra mają   szczególne duże rozmiary. W jądrach   ptaków nie ma zrazików,   kanaliki plemnikotwórcze wysłane   są nabłonkiem rozrodczym (tu zachodzi   spermatogeneza). Czas   przesuwania się plemników z jąder   do nasieniowodu to ok. 24 h u aktywnych   płciowo samców, u mniej   aktywnych 2-3 dni.  

Mikołaj Aleksandrowicz

Vivena-Natura Sp. z o.o.

 

Zagrożenia wynikające z hodowli drobiu na głębokiej ściółce:

             Nadmiernie zbita lub twarda ściółka jest częstą przyczyną mechanicznych uszkodzeń łap młodych zwierząt. Natomiast zainfekowane rany utrudniają poruszanie się, dochodzić może do wzajemnego zadziobywania się, a nawet do padnięć.

             Drobnoustroje chorobotwórcze, grzyby, pleśnie i inne patogeny, wpływają negatywnie na uzyskiwane wyniki produkcyjne oraz zdrowotność drobiu, wywołując m.in. choroby immunosupresyjne.

             Wilgotna ściółka jest idealnym środowiskiem dla rozwoju bakterii chorobotwórczych.

             Występowanie insektów, szczególnie pleśniakowca lśniącego, stanowi bardzo duży problem w fermach drobiarskich.

             Znaczne zapylenie powietrza w budynkach inwentarskich, może wywoływać choroby układu oddechowego zwierząt.

             Zbyt twarda ściółka, z ostrymi źdźbłami słomy, może także stanowić zagrożenie dla mięśnia piersiowego.

Dostęp do wszystkich artykułów archiwalnych znajdujących się na naszym portalu jest możliwy po wykupieniu prenumeraty czasopisma.

 

6 lutego 2016 na fermie drobiu u Państwa Pluta w Popielawach koło Rokicin w województwie łódzkim, odbyło się uroczyste otwarcie kurnika, wyposażonego w nowoczesną Wolierę Easy 100 z wolnym wybiegiem dla 28 000 kur. Producentem systemu jest niemiecka firma Fienhage.

 

10 lutego 2016 roku w Holandii odbyła się konferencja w sprawie odporności na środki przeciwdrobnoustrojowe. W konferencji uczestniczyli przedstawiciele rządu oraz eksperci z 28 państw członkowskich UE oraz kraje spoza UE – Szwajcaria i Norwegia. Gospodarzami konferencji byli Edith Shippers – Minister Zdrowia, Opieki Społecznej i Sportu, oraz Martjin van Dam – Minister Rolnictwa.

Dostęp do wszystkich artykułów archiwalnych znajdujących się na naszym portalu jest możliwy po wykupieniu prenumeraty czasopisma.

Kucharska-Gaca Joanna, Kuźniacka Joanna, Emilia Kowalska

UTP w Bydgoszczy

 

Gęsi wykształciły odpowiednie predyspozycje do trawienia włókna. Umiejętności te pozwalają na lepsze wykorzystanie przez ptaki pasz gospodarskich i innych pasz soczystych. Ze względu na możliwość trawienia włókna gęś jest często potocznie określana mianem „przeżuwacza” wśród drobiu. Wynika to z faktu istnienia bogatej mikroflory zasiedlającej jelita ślepe. W tej części układu pokarmowego stwierdzono obecność Bacterioides succinogenes i Ruminococcus flavefaciens w liczebności porównywalnej z ilością w żwaczu owiec.

Henryk Maciołek, Monika Białek

SITR Piotrków Tryb.

 

Odchowane bażanty można przetrzymywać w wolierach zimowych, a w okresie reprodukcji w wolierach rodzinowych. Woliery zimowe określane są jako „cyrki”, charakteryzują się tym, że ich powierzchnia jest ogrodzona siatką ze wszystkich stron. Siatki tworzące górne zabezpieczenie wolier (tzw. sufit wolier) muszą być wyprodukowane z materiału, który nie będzie uszkadzał głowy ptaków podczas wzbijania się do lotu. Używa się do tego celu siatek rybackich produkowanych z nici lnianych lub innych włókien miękkich. Teren wolier musi być tak duży, aby na 1 m² powierzchni nie przypadało więcej niż 4 ptaki. W wolierach można również ustawiać zadaszenie, pod które wstawia się korytka z paszą i pojemniki z wodą.

               W wolierach – cyrkach wykorzystuje się również do tego celu konary drzew i krzewów, a w okresie jesiennym należy ustawić także daszki. Wysokie drzewa nie są wskazane na terenie stojących wolier. Wszystkie woliery obsadza się krzewami, topinamburem i obsiewa się roślinami pastewnymi oraz krzyżowymi, które tworzą naturalne warunki bezpieczeństwa, spokój ptakom, a także pozwalają nocować na gałęziach. Z wolier tzw. „cyrków” ptaki są przenoszone w połowie lutego do wolier rodzinowych, które posiadają powierzchnię około 18-20 m². W tych wolierach może przebywać 1 kogut o z 8-10 kurami o, (jest to kojarzenie haremowe).

Wyposażenie woliery

Woliery rodzinowe muszą być wyposażone w sprzęt do karmienia, pojenia oraz grzędy do nocowania ptaków. Obsadzenie wolier rodzinowych krzewami jest bardzo wskazane. Jeśli ich nie ma, bażanty mogą nocować również na wstawionych do woliery gałęziach drzew. W reprodukcji należy brać również pod uwagę utrzymywanie ptaków w tym okresie w wolierach mieszczących więcej kogutów i kur (kojarzenie masowe) bowiem w przeciwnym wypadku mogą ulec pogorszeniu wyniki reprodukcji.

Dostęp do wszystkich artykułów archiwalnych znajdujących się na naszym portalu jest możliwy po wykupieniu prenumeraty czasopisma.

lek. wet. mgr inż. Wojciech Grudzień

 

Czosnek (Allium sp.) jako środek wzmacniający organizm był znany już (jak pokazuje pismo klinowe Babilonu) w starożytności. Był stosowany przez Sumerów, Egipcjan Babilończyków, Greków, Rzymian, Judeiczyków. Znany był także w dawnych Indiach i Chinach. W starożytnym Egipcie czosnek używany był do kultu religijnego, a także jako środek dezynfekujący. Pitagoras traktował czosnek jako panaceum na wszystko. Począwszy od czasów Karola Wielkiego czosnek był obecny w przyklasztornych ogrodach. W roku 1655 londyński College wydał zalecenie stosowania czosnku jako leku na dżumę pod nazwą zwyczajową „ocet czterech złodziei”. Do dziś w Rosji czosnek zwany jest „rosyjską penicyliną”, a także powszechnie używany w kulturze hebrajskiej.

Dostęp do wszystkich artykułów archiwalnych znajdujących się na naszym portalu jest możliwy po wykupieniu prenumeraty czasopisma.

Marcin Różewicz, Katarzyna Łagowska

Instytut Bioinżynierii i Hodowli Zwierząt, UPH Siedlce

 

Polska jest czołowym producentem drobiu w Unii Europejskiej. Znaczącą jednak część tej produkcji stanowią kurczęta brojlery oraz indyki rzeźne, w dużo mniejszym stopniu inne gatunki drobiu. W produkcji mięsa kaczego prym wiedzie Francja, gdzie spożywa się najwięcej tego gatunku mięsa. Pochodzi ono głównie od kaczek piżmowych, w znacznie mniejszym stopniu od mulardów i kaczek typu pekin.

W produkcji światowej największym producentem mięsa kaczego jest Azja, z czego Chiny wiodą zdecydowany prym z ponad 60% udziałem produkcji mięsa kaczego na świecie. W Polsce coroczny wzrost produkcji kaczek jest niewielki, choć systematyczny. Rosnące znaczenie produkcji kaczek rzeźnych w naszym kraju wydaje się być stałą tendencją, o czym świadczy wyższe zapotrzebowanie zakładów wylęgu drobiu na jaja oraz znaczny wzrost sprzedaży kacząt z przeznaczeniem na ptaki rzeźne. W kuchni staropolskiej istniała dawniej tradycja spożywania mięsa kaczego o czym świadczą liczne przepisy kulinarne zapisane w starych książkach. Jednak mimo dawnej tradycji i licznych przepisów w kuchni staropolskiej, konsumenci częściej kupują gotowe dania z kaczki w restauracjach, które są głównymi odbiorcami. Obecnie jako kaczki rzeźne użytkuje się dwa gatunki: kaczkę piżmową oraz kaczkę typu pekin, a także mieszańce obu tych gatunków nazywane mulardami. Spożycie mięsa kaczego w ostatnich latach w Polsce systematycznie wzrasta, obecnie wynosi 16-18 dag na jednego mieszkańca kraju, mimo tego nadal nie jest tak wysokie, jak np. we Francji, gdzie głównie pozyskuje się mięso od kaczek piżmowych nazywanych tam barbarie. Również w naszym kraju, gdzie dopiero rozwija się produkcja żywca kaczego, warto zwrócić uwagę na walory użytkowe kaczki piżmowej. Jest to ptak posiadający zalety zarówno w produkcji wielkotowarowej, jak i też w warunkach chowu ekstensywnego czy produkcji ekologicznej. W ostatnim czasie podejmuje się działania mające na celu promocję mięsa kaczego, czemu służą specjalnie na ten cel środki finansowe mające za zadanie zwiększyć zainteresowanie tym rodzajem mięsa drobiowego konsumentów oraz wpłynąć na zwiększenie jego spożycia w Polsce i wesprzeć rozwój tego działu produkcji drobiarskiej. Działania promocyjne mają polegać głównie na przygotowywaniu potraw z mięsa kaczego oraz ich degustacji, a także upowszechnianiu wiedzy o wyjątkowych walorach odżywczych, co jest jedną z zalet kaczki piżmowej.

Dostęp do wszystkich artykułów archiwalnych znajdujących się na naszym portalu jest możliwy po wykupieniu prenumeraty czasopisma.

Stanisław Wężyk, Ryszard Gilewski

AVICONS

 

W ciągu ostatnich 40 lat potroiło się światowe spożycie jaj (Ryc. 1) i zwiększyły się w stosunku do nich wymagania jakościowe konsumentów. Również szybko rozwija się przetwórstwo jaj na światowym rynku, a liczba jaj przeznaczanych do przetwórstwa cały czas rośnie, stanowiąc jedną trzecią wszystkich jaj produkowanych w Ameryce Północnej, UE czy Japonii. Przy wzroście popytu na jaja na poszczególnych rynkach zróżnicują się wymagania w odniesieniu do poszczególnych produktów jajecznych, a producenci muszą tym żądaniom starać się sprostać.

Dostęp do wszystkich artykułów archiwalnych znajdujących się na naszym portalu jest możliwy po wykupieniu prenumeraty czasopisma.