Copyright 2019

Anna Wilkanowska

Uniwersytet w Molise, Włochy

 

Zaspokojenie potrzeb żywieniowych „współczesnych” kurcząt rzeźnych oraz ptactwa nieśnego sprawia hodowcom drobiu wiele problemów. Intensywny postęp hodowlany wymusił stosowanie w żywieniu ptaków bardzo skoncentrowanych pod względem energetyczno- białkowym pasz. Zaspokojenie potrzeb białkowych w większości przypadków nie sprawia zbyt dużego problemu (np. rośliny strączkowe, poekstrakcyjna śruta sojowa), jednakże w przypadku energii brakuje odpowiedniego źródła, które w pełni zaspokoiłyby potrzeby energetyczne bez pogorszenia wyników odchowu, czy też jakości jaj, mięsa.

Anita Zaworska

Małgorzata Kasprowicz-Potocka

Katedra Żywienia Zwierząt i Gospodarki Paszowej

Wydział Medycyny Weterynaryjnej i Nauk o Zwierzętach

Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu

 

Stale rosnące zapotrzebowanie konsumentów na mięso wymaga zabezpieczenia surowców paszowych. W głównej mierze dotyczy to pasz wysokobiałkowych pochodzenia krajowego. Uzupełnieniem ich niedoboru jest obecnie przede wszystkim poekstrakcyjna śruta sojowa (PŚS). Cechuje ją wysoki udział białka, kształtujący się na poziomie 43-48%, jego optymalny skład, wysoka wartość energetyczna i niska zawartość włókna. Nie dziwi, więc fakt, że jest ona chętnie wykorzystywana, jako składnik mieszanek paszowych dla zwierząt monogastrycznych. Jednakże niechęć społeczeństwa do produktów GMO oraz potrzeba zabezpieczenia źródeł surowców do produkcji pasz na wypadek nieoczekiwanych zapaści w handlu globalnym, wymagają znalezienia zastępczych wysokobiałkowych komponentów porównywalnych do importowanej PŚS pod względem jakościowym i ekonomicznym. Państwami o największym areale upraw, a zarazem największymi dostawcami transgenicznej soi są: Stany Zjednoczone Ameryki Północnej, Brazylia i Argentyna. Można stwierdzić, że w produkcji roślin oleistych soja jest na świecie najczęściej uprawianą rośliną i zajmuje pod względem powierzchni uprawy 55% areału przeznaczonego na uprawę roślin oleistych. Produkcja soi w Unii Europejskiej wynosi jedynie ok. 1,5 mln ton, a import wynosi ok. 15 mln ton. Rocznie nasz kraj dla zaspokojenia potrzeb paszowych importuje ok. 2 mln ton śruty sojowej pochodzącej z nasion roślin GMO, co odpowiada wydatkowi ponad 4 mld złotych. Obecna sytuacja globalna zachęca kraje UE do działania, w kierunku zmniejszenia zależności od importowanych białkowych komponentów paszowych, co wpłynie na zwiększenie bezpieczeństwa sytuacji na rynku paszowym. W Polsce jak i w Europie powierzchnia upraw soi Non-GMO w Polsce z roku na rok gwałtownie wzrasta. Jest to możliwe dzięki nowym odmianom, a także ociepleniu klimatu, przez co od kilku lat jej uprawa na terenie naszego kraju stała się możliwa i opłacalna.

Dostęp do wszystkich artykułów archiwalnych znajdujących się na naszym portalu jest możliwy po wykupieniu prenumeraty czasopisma.

 

Z roku na rok obserwowany jest wzrost produkcji drobiarskiej na świecie. Jednakże w przypadku nowoczesnej hodowli drobiu, występowanie niektórych chorób może wpływać niekorzystnie na ptaki, w szczególności gdy nie jest wdrożone odpowiednie zarządzanie produkcją. Pomiędzy kokcydiozą a chorobami wywołanymi przez Clostridium perfringens występuje silna interakcja.

Alina Rachwał

Poznań

 

Mikroflora obecna w przewodzie pokarmowym ptaków bardzo silnie oddziaływuje na stan ich organizmu. Jej rola przejawia się przede wszystkim w polepszeniu ogólnego stanu fizjologicznego ptaków, poprawie odporności, wytwarzaniu związków antybiotycznych, zdolności do antagonistycznej aktywności chroniącej organy przed wtargnięciem i niekontrolowanym namnażaniem się w nich drobnoustrojów chorobotwórczych.

Oliwia Duszyńska-Stolarska

Uniwersytet Technologiczno-Przyrodniczy w Bydgoszczy

 

Choroby zakaźne pomimo stosowaia programów prewencyjnych nadal stanowią poważny problem w hodowli drobiu. Dostęp nowoczesnych leków oraz szybka diagnoza pozwala na sukcesywną walkę z chorobą. Bezsprzecznie jednak korzystniejszym z punktu widzenia hodowcy oraz samych zwierząt są działania zapobiegające wystąpieniu jednostek chorobowych. Doskonałym rozwiązaniem jest dbanie o wzmocnienie odporności drobiu poprzez dodatki do paszy substancji o charakterze immunomodulacyjnym. Pasza wzbogacona składnikami ścian komórek drożdży wpływa korzystnie na układ immunologiczny drobiu.

 

W dniu 15.01.2016 na terenie Centrum Konferencyjno-Rekreacyjnego Hotel Skansen & Spa w Sierpcu firmy Messa Ośrodek Hodowli Zarodowej Sp. z o.o. i Dossche Sp. z o.o. zorganizowały II seminarium z cyklu „Nowe trendy w produkcji jaj”. Dla zgromadzonych było to doskonałą okazją do wymiany doświadczeń związanych z produkcją kur nieśnych zwłaszcza Messa 45 i Messa 43 oraz do pogłębienia wiedzy w zakresie technologii żywienia, a także profilaktyki weterynaryjnej stad w trakcie nieśności i odchowu. Zaprezentowane zostały ciekawe wykłady dotyczące zagadnień bezpośrednio i pośrednio wpływających na ekonomikę chowu kur nieśnych. Wśród zaproszonych gości znaleźli się profesorowie reprezentujący Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie i Polską Akademię Nauk w Jastrzębcu, przedstawiciele firm produkujących szczepionki, pasze i pisklęta pochodzące z doskonalonego od lat w Polsce materiału genetycznego.

Stanisław Wężyk, Ryszard Gilewski

AVICONS

 

Większość polskiego społeczeństwa, a szczególnie mieszkańcy miast są przekonani, że drób to brązowo upierzone kury znoszące jaja. O barwie piór kurcząt brojlerów przeciętnemu konsumentowi nic nie wiadomo, bo zakupuje tylko oskubane tuszki. Z weekendowych lub wakacyjnych wypadów na wieś wie, że kaczki i drób mają białe pióra, a indyki są różnie ubarwione. Nic więc dziwnego, że wielu zwiedzających w dniach 13 i 14 lutego br. X Jubileuszową Wystawę Kur Ozdobnych (Ryc. 1), zorganizowaną w SGGW na Ursynowie (Warszawa), było zdziwionych i zaskoczonych ogromną różnorodnością eksponowanych tam dziesiątek ras kur, kaczek, gołębi i japońskich przepiórek.

Dostęp do wszystkich artykułów archiwalnych znajdujących się na naszym portalu jest możliwy po wykupieniu prenumeraty czasopisma.

 

Szeroka i dokładna analiza danych może przyczynić się do usprawnienia podejmowania codziennych decyzji, powinna wesprzeć produktywność i podnieść zyski.

dr KRISTOF MERTENS¹

Skuteczne zarządzanie fermą drobiu ­ zależy od podejmowania właściwych decyzji we właściwym czasie ­przez kierowników i personel, a kluczową rolę w ułatwieniu tego procesu odgrywa odpowiednia analiza danych.

                Prawidłowa organizacja, analiza i dzielenie się rosnącą ilością dostępnych na nowoczesnej fermie danych ­często nie jest łatwe. Jednak możemy wskazać na konkretne korzyści wynikające ze stosowania danych dla ułatwienia precyzyjnego prowadzenia fermy.

                Jak kierownicy fermy podejmują decyzje lub zapobiegają problemom złej wydajności? Czy wiedzą, jak ich ferma będzie produkować lub jakie będą wyniki finansowe na zakończenie cyklu produkcyjnego?

                Jeżeli te pytania nie są dla ciebie wygodne, może już czas na adaptację strategii zarządzania za pomocą danych.

                Kiedy rozmawiamy o danych z fermy w tym kontekście, odnosimy się do danych produkcyjnych (takich jak zużycie paszy, zużycie wody, masa ciała, nieśność, masa jaja, klimat i stosowane leczenie) oraz danych finansowych (takich jak ceny jaj, ceny pasz, ceny piskląt i ceny kur). Te zestawy danych stanowią Zestaw Podstawowych Wskaźników (ZPW).

Zarządzanie kluczowymi danymi na fermie drobiu

  1. Wybierz strategię gromadzenia danych, która będzie odpowiednia dla fermy i postawionych celów.
  2. Przeprowadź graficzną i zaawansowaną analizę za pomocą narzędzi wspierających interpretację danych.
  3. Podziel się informacjami z właściwymi osobami wewnątrz i poza firmą.
  4. Stwórz unikalny system żywego eksperta.

Dostęp do wszystkich artykułów archiwalnych znajdujących się na naszym portalu jest możliwy po wykupieniu prenumeraty czasopisma.