Copyright 2019

Drób cechuje wysoka wydajność, zatem potrzebuje dla jej utrzymania mieszanek paszowych doskonale zbilansowanych pod względem zawartości składników odżywczych. Spożywanie pokarmów zależy przede wszystkim od tempa przemiany materii i zużywania znajdującej się w niej energii przez ptaka.

 

Sukces produkcji drobiarskiej zależy w znacznej mierze od kondycji w jakiej znajduje się organizm ptaków. Wszelkie zaburzenia, do których zalicza się m.in. zmniejszenie pobierania paszy, zaburzenie przyrostów, zmniejszenie nieśności, zwiększoną wrażliwość na wszelkiego rodzaju infekcje, mają swoje podłoże w zaburzeniach homeostazy organizmu na poziomie komórkowym. Konsekwencją powyższych zaburzeń są przemiany biochemiczne zachodzące w organizmie, które mają swoje odzwierciedlenie w stanie zdrowia zwierząt. Do najbardziej aktywnych biochemicznie narządów zaliczana jest wątroba.

 

Kurczęta rzeźne charakteryzują się szybkim tempem wzrostu i bardzo dobrym wykorzystaniem paszy. Odchów brojlerów kurzych z założenia ma charakter intensywny, lecz, co ciekawe, coraz powszechniej praktykowany jest chów tych ptaków w warunkach rolnictwa ekologicznego. Do ekologicznej produkcji kurcząt mięsnych nadają się rodzime rasy kur w typie ogólnoużytkowym, takie jak zielononóżka i żółtonóżka kuropatwiana, również karmazyn (Rhode Island Red) i Sussex oraz mieszańce typu Astra, a także zagraniczne towarowe krzyżówki typu brojler, szczególnie wolniej rosnące mieszańce przeznaczone do chowu ekologicznego [Leroch 2007].

 

Postęp w dziedzinie hodowli brojlerów obejmujący selekcję genetyczną, zarządzanie i żywienie spowodował szybszy wzrost ptaków, większe tempo metabolizmu, a jednocześnie „uwrażliwił” brojlery na zaburzenia w funkcjonowaniu serca i naczyń krwionośnych. W ciągu przeszło 50-ciu lat od kiedy zaczęto wyodrębniać nagłą śmierć sercową (ang. SDS – sudden death syndrome) jako jednostkę chorobową, choroba ta zdobyła wiele innych określeń tj. nagła śmierć, śmierć w dobrej kondycji, atak serca, ang. flip-over – w większości nazwy te bardzo trafnie opisują „objawy” jakie występują u kurcząt padłych wskutek nagłej śmierci sercowej. Słowo objawy nieprzypadkowo znalazło się w cudzysłowie, ponieważ prawie nigdy nie ma wyraźnych znaków, że ptaki chorują.

 

Zanieczyszczenie produktów pochodzenia zwierzęcego, szczególnie produktów pochodzących od drobiu, pałeczkami z rodzaju Salmonella bezustannie pozostaje w kręgu zainteresowań. Badania dotyczące rozpowszechniania Salmonelli w stadach drobiu podkreślają potrzebę podejmowania dalszych analiz, których wyniki w przyszłości mogą w sposób istotny pomóc chronić zdrowie konsumentów poprzez produkcję wolnych od Salmonelli jaj konsumpcyjnych i mięsa drobiowego.

 

Mięso drobiowe od wielu lat cieszy się niesłabnącą popularnością w Polsce. W 2007 roku Polska pod względem produkcji mięsa drobiowego znajdowała się w ścisłej czołówce państw europejskich. Intensywny chów drobiu zwiększa opłacalność produkcji. Natomiast wiąże się on również z powstaniem znacznych ilości odpadów takich jak: obornik, odpady poubojowe czy martwe ptaki. Koszty utylizacji takich odpadów nie należą do niskich. Nie mniej jednak, ze względu na skład chemiczny odpadów, które są nie tylko uciążliwe dla środowiska, ale i mogą być niebezpieczne dla zdrowia człowieka, zagospodarowanie tych substancji jest obowiązkiem każdego hodowcy oraz producenta.

 

W związku z ogólnoświatową tendencją do zmniejszenia stosowania przeciwbakteryjnych stymulatorów wzrostu (AGP) oraz całkowitego zakazu ich używania w krajach UE, zagadnienie utrzymania właściwej zdrowotności przewodu pokarmowego u drobiu staje się bardzo poważnym problemem. W produkcji drobiu rzeźnego, gdzie stały nacisk kładzie się na szybkie tempo wzrostu i dobre wykorzystanie paszy, prawidłowe funkcjonowanie przewodu pokarmowego ptaków ma ogromne znaczenie. Istnieje spora grupa substancji pochodzenia roślinnego, nie będących antybiotykami, stanowiąca alternatywę do AGP, niemniej jednak w większości przypadków skuteczność ich działania nie została naukowo potwierdzona.

 

W świecie zwierząt często obserwuje się zachowanie polegające na zjadaniu osobników własnego gatunku. Występuje ono głównie u owadów, pajęczaków, ryb, płazów, a także ptaków. Bardzo rzadko obserwowane jest u ssaków. Nasilenie takiego zachowania może być następstwem głodu jak i zbytniego zagęszczenia populacji. Do najbardziej znanych zwierząt, u których często pojawia się kanibalizm należą modliszki. Również u ptaków, a szczególnie drobiu hodowanego na dużych fermach obserwuje się podobne zachowanie. Prowadzi ono do spadku produkcyjności. Głównie jest jednak przyczyną licznych upadków, a tym samym dużych strat finansowych hodowcy, który w porę nie zareaguje na podobne zachowania.

 

Metody uboju zwierząt, są od dawna przedmiotem sporów o charakterze etyczny, religijnym i moralnym nie tylko w Polsce, lecz także i w innych rozwiniętych gospodarczo krajach, czyli praktycznie wszędzie tam, gdzie nie ma problemów z wyżywieniem ludności. Różne ośrodki badawcze, starają się znaleźć sposób na to, by zjeść schabowego lub pieczoną pierś kurczaka z tzw. „humanitarnego” uboju.