Copyright 2017


Przez kilka miesięcy zespół BioPoint zbierał informacje na temat Programu Lojalnościowego wśród jego uczestników, ale i tych, którzy jeszcze do niego nie przystąpili. Pytaliśmy hodowców o ich szczere opinie, skrupulatnie notowaliśmy wątpliwości i zastrzeżenia, ale także zalety i pochwały. Wszystko po to, by jeszcze bardziej dopasować nasz program do oczekiwań hodowców. Teraz czas na zmiany.

 

XXV Międzynarodowe Sympozjum Drobiarskie Polskiego Oddziału WPSA odbyło się w dniach 2-4.09.2013 r. w Zegrzu k. Warszawy. Tegorocznym organizatorem spotkania była Katedra Szczegółowej Hodowli Zwierząt Zakład Hodowli Drobiu Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego z p. prof. Janem Niemcem na czele, natomiast Współorganizatorem – Światowe Stowarzyszenie Wiedzy Drobiarskiej Polski Oddział (WPSA PO). W konferencji uczestniczyło 149 osób związanych z branżą drobiarską – pracownicy nauki wszystkich ośrodków drobiarskich w kraju, przedstawiciele firm zarówno polskich jak i zagranicznych. Wśród uczestników było 25 gości z zagranicy z 8 krajów – Niemiec, Hiszpanii, Anglii, Szwajcarii, Włoch, Serbii, Francji i Litwy. Podczas obrad wygłoszono 77 referatów związanych z aktualną problematyką drobiarską.

 

Podstawą opłacalności chowu kur niezależnie od systemu i wielkości stada, a także od użytkowanych linii ptaków jest utrzymanie nieśności przez cały rok, bez dłuższej przerwy. Kury wylęgane na wiosnę lub w lecie powinny podczas zimy produkować jaja. W drobnych stadkach w chowie przyzagrodowym w okresie zimy, kury często przerywają nieśność, powodując tym samym straty w gospodarstwie.

 

Odporność to złożone zjawisko licznie przeplatających się procesów immunologicznych. Układ limfatyczny stanowi skomplikowane połączenie naczyń, narządów chłonnych oraz krążącej limfy. Rozpoznanie patogenu wiąże się bardzo precyzyjnie z niezawodnymi mechanizmami, które wykształciły się w toku ewolucji. Poszerzanie wiedzy odnośnie czynników wspomagających ten proces stanowi cenne źródło informacji dla nowoczesnego hodowcy.

 

Intensywny chów drobiu wprowadził do trybu życia ptaków tak duże zmiany, że wyłoniły się nowe problemy z zakresu procesów przystosowawczych.

 

 

Obecnie przy tak krótkim czasie tuczu kurcząt brojlerów (42 dni) kwestia precyzyjnego zamawiania paszy jest trudna. Wynika to z faktu, iż każde zaburzenie produkcji (np. choroby ptaków) powoduje nieprawidłowości w odchowie kurcząt. Niezwykle istotne jest stosowanie odpowiednich rodzajów paszy przeznaczonych do poszczególnych faz odchowu (fazy żywienia). Dodatkowo pasza, która zostaje na końcu w silosie, czy nawet w paszociągu jest też wymierną stratą ekonomiczną, co w efekcie końcowym przekłada się na podwyższone zużycie.

 

Drób utrzymywany na wielkotowarowych fermach jest stale narażony na występowanie chorób zakaźnych (bakteryjnych, ale także wirusowych i pasożytniczych). Związane jest to głównie z dużym zagęszczeniem zwierząt oraz obniżonymi standardami higienicznymi w gospodarstwach hodowlanych. Dlatego też antybiotyki, pomimo wielu ograniczeń, wciąż są nieodzownym elementem w leczeniu, a także zapobieganiu chorobom o etiologii bakteryjnej. Powstało jednak przekonanie, że niekontrolowane i nadmierne podawanie antybiotyków na fermach zwierząt gospodarskich było przyczyną narastania zjawiska lekooporności szczepów bakteryjnych na wiele powszechnie stosowanych antybiotyków (używanych także w leczeniu ludzi).

 

Refleksja nad aktualnym stanem i trendami w hodowli i produkcji zwierzęcej skłania do stwierdzenia, że w najbliższych dziesięcioleciach, dziedzina ta będzie podlegać dynamicznym i głębokim przemianom. Wiąże się to z faktem rosnącej populacji ludzkiej, która sprawia, że w 2050 r. rolnictwo światowe będzie zmuszone produkować ponad 50% żywności więcej niż obecnie. Wyzwanie to, realizowane będzie przede wszystkim w warunkach rolnictwa intensywnego. Dlatego też odpowiednie wykorzystanie potencjału genetycznego współczesnych zwierząt rzeźnych nabiera kluczowego znaczenia.

 

Nowoczesne, intensywne technologie produkcji jaj i mięsa drobiowego, wymagają by w żywieniu drobiu stosowano pasze z odpowiednim udziałem białka roślinnego (BR) i zwierzęcego (BZ). Przeprowadzone kilkadziesiąt lat temu badania wykazały w treści wola kur, a szczególnie indyków, utrzymywanych na zielonych wybiegach, duży udział szczątków owadów, robaków, a nawet drobnych płazów i gryzoni. Jeszcze 25 lat temu różnego rodzaju mączki pochodzenia zwierzęcego, były wykorzystywane jako źródło wysokowartościowego i łatwo przyswajalnego białka w paszach dla zwierząt gospodarskich – nie przeżuwaczy i przeżuwaczy oraz ryb.