„Nauka praktyce drobiarskiej – praktyka drobiarska nauce” – takie hasło przyświecało organizacji międzynarodowego sympozjum drobiarskiemu, który w tym roku zostało zorganizowane przez Zakład Hodowli Drobiu, Instytutu Hodowli Zwierząt przy Uniwersytecie Przyrodniczym we Wrocławiu. Słowa uznania należą się głównej organizatorce konferencji p. dr hab. Ewie Łukaszewicz, prof. nadzw. oraz jej zespołowi. Sympozjum odbyło się w przepięknym Hotelu Las, nieopodal Szklarskiej Poręby w dniach 7-9 września. W konferencji wzięło udział 180 uczestników z 14 ośrodków naukowych oraz z firm związanych z branżą drobiarską. 

Konferencję otworzył Andrzej Rosiński – zastępca prezydenta Polskiego Oddziału Światowego Stowarzyszenia Wiedzy Drobiarskiej podkreślając znaczenie głównego celu konferencji czyli praktycznego przełożenia nauki na praktykę. Jednym z gości honorowych był Janusz Związek –Główny Lekarz Weterynarii. Kilka słów tytułem wstępu wygłosili także Roman Niżnikowski – przewodniczący Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego, Rajmund Paczkowski, prezes Krajowej Rady Drobiarskiej, a także Roman Kołacz – rektor Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu. Wszyscy zgodzili się z tym, że w ostatnich latach nastąpił w Polsce dynamiczny rozwój drobiarstwa. Roczna wielkość produkcji drobiu wynosi obecnie 1,4 mln ton (według innych danych 1,2 mln), co daje Polsce 4 (lub 5) miejsce w Unii Europejskiej. Problemy towarzyszące przemysłowej produkcji drobiarskiej są rozwiązywane w laboratoriach i ośrodkach naukowych na całym świecie, co również pokazuje jakie znaczenie ma praktyka dla rozwoju nauki.
 Podczas pierwszego dnia obrad nadano tytuły Honorowych Członków Polskiego Oddziału WPSA. Z rąk prof. Jana Niemca nagrody odebrali: prof. Janusz Górski (Akademia Podlaska) oraz prof. Jerzy Koreleski (IZ, Kraków).





 Pierwsza sesja naukowa prowadzona przez prof. B. Chełmońską oraz prof. J. Niemca dotyczyła ogólnych zagadnień drobiarskich. Dr Andrzej Rosiński, w zastępstwie prof. Jana Jankowskiego i prof. Andrzeja Rutkowskiego, wygłosił wykład dotyczący aktualnego stanu polskiego drobiarstwa oraz najważniejszych problemów wpływających na ogólną sytuację w branży.


        
                                       
 

Zwrócił uwagę na influenzę, chorobę która spowodowała wiele zmian zarówno w regulacjach, jak i w samym funkcjonowaniu rynku. Omówił także rezultaty wdrożenia programu zwalczania salmonelli w stadach drobiu oraz konsekwencje zmiany kursów walut, a także kontrowersje wokół propozycji wycofania z żywienia zwierząt pasz wyprodukowanych na bazie roślin zmodyfikowanych genetycznie. Podkreślił także fakt, iż polscy producenci drobiu znajdują się w bardzo korzystnym okresie, związanym z występowaniem dużego eksportu mięsa i jaj. Produkcję mięsa drobiowego w 2009 roku prognozuje się na 1200 tys. ton, co jest wyższe o 33% w porównaniu z tym obserwowanym w 2005 roku. Powodem tak dużego eksportu była przede wszystkim niższa o 35 Euro cena tuszki. Struktura eksportu mięsa drobiowego kształtuje się na poziomie 25%, a jaj 23%. Jeżeli chodzi o produkcję indyków, nasz kraj zajmuje trzecią pozycję w Europie pod względem wielkości.



 Poniedziałkowa poranna sesja dotyczyła także określenia granic możliwości biologicznych we wzroście i reprodukcji ptaków. Wykład na ten temat wygłosił prof. J. P. Billard (UMR-PRC, Francja). Prof. T. Trziszka we współpracy z prof. Z. Dobrzańskim (UP Wrocław) przygotowali prezentację dotyczącą możliwości wykorzystania środków UE do realizacji projektu „Innowacyjne technologie produkcji biopreparatów na bazie nowej generacji jaj”. Celem pracy jest wykorzystanie jaja jako surowca do zastosowań nutraceutycznych i biomedycznych. Jaja są bowiem jednym z najdoskonalszych surowców żywnościowych, zawierających wszystkie niezbędne substancje do rozwoju organizmu. Jaja już dzisiaj są szeroko wykorzystywane w przemyśle farmaceutycznym, kosmetycznym, chemicznym, a także paszowym. Jaja wykorzystywane są w niekonwencjonalny sposób dzięki lizozymowi, awidynie, immunoglobulinie, fosfolipidom, nystatynie, biopeptydom, a także dzięki innym czynnikom. Trwają prace nad możliwością wykorzystania tych substancji do celów leczniczych, np. jako czynników do utrwalania żywności. Nowym zagadnieniem, wartym potwierdzenia jest inhibidoterapia uwzględniająca nystatynę białka jaj, która może mieć ogromne znaczenie jako preparat biomedyczny oraz nutraceutyk. To właśnie w tych substancjach poszukuje się leków na choroby współczesnej cywilizacji, m.in. choroby sercowo-naczyniowe, nowotworowe oraz choroby mózgu i wieku podeszłego. Projekt koordynowany przez Panów profesorów Trziszkę i Dobrzańskiego ma pomóc rozwojowi polskiego drobiarstwa. Już dzisiaj można mówić, że temat jest bardzo rozwojowy, można więc patrzyć z optymizmem w przyszłość.
 

Podczas pierwszego dnia konferencji odbył się konkurs młodych naukowców o nagrodę im. J. Będkowskiego. Wzięło w nim udział 6 doktorantów z ośrodków naukowych z całej Polski. Konkurs dotyczył prezentacji prowadzonych w języku angielskim. W tym też języku zadawane były pytania dotyczące prezentacji. Aby wyeliminować stronniczość komisji (bo jak wiadomo, istnieje rywalizacja między uczelniami); – nagrodę otrzymuje osoba, wytypowana głosowaniem tajnym, przez wszystkich obecnych na sali. Najlepiej zaprezentowała się Agata Lecewicz, reprezentująca Katedrę Drobiarstwa UWM w Olsztynie. Tematem jej wystąpienia był udział ziarna słonecznika w diecie dla indyków. Doświadczenie dotyczyło 1540 indorków, podzielonych na 8 grup doświadczalnych, żywionych paszą z 0, 7, 14 oraz 21% udziałem śruty z ziarna słonecznika, z, lub bez, dodatku enzymu.




Badana była masa ciała oraz spożycie paszy przez cały okres odchowu. Z każdej z ośmiu grup doświadczalnych w wieku 56 dni, pobrano treść przewodu pokarmowego. Przeprowadzone doświadczenia wykazały, że istnieje możliwość wykorzystania śruty z ziarna słonecznika w praktycznym żywieniu indyków do 14% bez negatywnego wpływu na wyniki produkcyjne.
 Przewodniczącymi popołudniowej sesji dotyczącej problemów w patologii drobiu grzebiącego byli profesorowie E. Herbut oraz V. Gerzilov. Wykład wprowadzający w to zagadnienie wygłosił prof. M. Mazurkiewicz, omawiając najważniejsze problemy obserwowane na fermach, w tym choroby pasożytnicze (ptaszyniec, kokcydioza, histomonozę), choroby grzybicze, bakteryjne oraz wirusowe. Profesor podkreślił, że choroby te nie mają charakteru stałego, stąd niezbędny jest stały monitoring zdrowotności ptaków, oceny warunków ich utrzymania i żywienia, a także skuteczności stosowania programów immunoprofilaktycznych.
 Pierwszy dzień kongresu zakończyła wspólna wycieczka uczestników do Wodospadu Szklarka oraz kolacja przy grillu i muzyce biesiadnej.



 Drugi dzień kongresu zapowiadał się nader pracowicie. Porannej sesji „Biologiczne podstawy produkcji drobiarskiej”, przewodniczyły panie Profesor E. Łukaszewicz oraz J. Barna. W tej części swoje wykłady wygłosili prof. D. Jamroz na temat fizjologicznych i środowiskowych aspektów żywienia gęsi i kaczek reprodukcyjnych, prof. M. Rodehutscord o faktach i najnowszych wynikach badań na temat dostępności fosforu, prof. E. Smalec prezentację związane z cytogenetycznymi badaniami drobiu oraz możliwościami ich zastosowań praktycznych. W tym dniu odbyła się także sesja plakatowa, którą prowadził prof. Stanisław Wężyk, znany z optymizmu jakim dzieli się z otaczającymi go ludźmi, ale również ze zjadliwych pytań, drążących każde zagadnienie o tematyce drobiarskiej. 


                                                                       


W kolejnej sesji dotyczącej żywienia i wykorzystania różnych komponentów paszowych poruszano takie tematy jak zakwaszacze i ekstrakty ziołowe, kwasy tłuszczowe n-3, diwercyna, mieszanki paszowe ekologiczne, wielofazowe żywienia brojlerów, zależności między wiekiem a strawnością jelitową aminokwasów niektórych roślinnych pasz. Ciekawe było także doniesienie dotyczące wpływu wielkości cząsteczek kukurydzy oraz dodatku enzymów na wyniki produkcyjne oraz wykorzystanie energii przez ptaki.
 Kolejna sesja dotyczyła jakości i bezpieczeństwa produktów drobiarskich. Moderatorami tej części byli: prof. Z. Dobrzański oraz dr L. Maertens. Wykład wprowadzający wygłosił prof. W. Kopeć. Omawiał prozdrowotne walory mięsa drobiowego. W tej sesji zwrócono uwagę na jakość mięsa z piersi kurcząt, zawartość rtęci i selenu w jajach kurzych z chowu przyzagrodowego, sposób chowu kur niosek a jakość mikrobiologiczna jaj konsumpcyjnych, podatność mięśni piersiowych indyków na wady typu PSE i DFD. Porównano wyniki produkcyjne i jakość mięsa od kurcząt wolno rosnących w odniesieniu do długości odchowu.
 Ostatni dzień konferencji dotyczył użytkowania drobiu oraz ekologicznych i alternatywnych systemów utrzymania drobiu. Moderatorami tej sesji była prof. T. Majewska oraz prof. J. Górski. Podczas obrad omawiano m.in. wpływ fitoestrogenów na procesy rozrodcze, różne rodzaje ściółki na zdrowotność i wyniki produkcyjne kurcząt brojlerów. Dużo miejsca poświęcono wynikom produkcyjnym i rozrodczym gęsi.
 Wrażenia, jakie zaserwował uczestnikom organizator tegorocznej konferencji Zakład Hodowli Drobiu Uniwersytetu Wrocławskiego, na pewno szybko nie pójdą w zapomnienie. Przepiękna “polska, złota jesień” oraz urocze otoczenie polskich gór – Karkonoszy wprowadziło wszystkich w wyśmienity nastrój. Tak naładowane akumulatory na pewno będą procentować wzmożoną pracą naukową w macierzystych katedrach uczestników konferencji. Na zakończenie dr Krzysztof Kozłowski z Katedry Drobiarstwa UWM zaprosił wszystkich na przyszłoroczną imprezę pod szyldem Polskiego Oddziału Światowego Stowarzyszenia Wiedzy Drobiarskiej, która odbędzie się w murach olsztyńskiego uniwersytetu.

Katarzyna Markowska

Tags: reportaż , spotkania