Reklama

giełda online

Zboża paszowe
cena netto zł/t
pszenica560-610
kukurydza870
owies420-480
jęczmień560-610
Śruty
rzepakowabrak ofert
sojowa1630
żródło:www.rolpetrol.com.pl
przejdź
Zalecenia przed zasiedleniem kurnika PDF Drukuj Email
Hodowca Drobiu
Wpisany przez Katarzyna Jankowska PAN Olsztyn   

Wytrawny hodowca drobiu dbając o dobrostan ptaków stara się im zapewnić jak najlepsze warunki odchowu. Nie zawsze jednak jest to możliwe z uwagi na zdarzenia losowe, usterki techniczne, błąd ludzki. Wszystkim zawiaduje człowiek, a więc największy wpływ na efekty uzyskane z odchowu (tuczu) drobiu ma czynnik ludzki, który stanowi potęgę dopiero w połączeniu z obsługiwanymi urządzeniami. Sumienność, uczciwość i pracowitość ludzi stanowiących obsługę na fermach drobiu wpływa także na uzyskanie przez hodowcę większego efektu ekonomicznego, a co za tym idzie na polepszenie warunków materialnych samych pracowników (podwyższenie wynagrodzenia, premie). Obsługa zwierząt, szczególnie na fermach drobiu jest pracą dość trudną, wymagającą dużego wysiłku fizycznego, w długim przedziale czasowym.

Z uwagi na zmechanizowanie części procesów technologicznych takich jak karmienie lub pojenie na dużych fermach przemysłowych, nie ma potrzeby szczegółowej analizy prac obsługowych. Na fermach brojlerów najtrudniejszym okresem dla obsługi fermy jest pierwszy tydzień. Uzyskanie dobrych wyników produkcyjnych w okresie późniejszym, zależy od zapewnienia optymalnych warunków w ciągu kilku, kilkunastu dni odchowu. Badania przeprowadzone na całym świecie wskazują, że podłożem powstawania strat ekonomicznych w produkcji zwierzęcej są liczne upadki w wyniku wystąpienia chorób bakteryjnych i wirusowych na fermach, mimo stosowania różnych programów osłony farmakologicznej. Nie można także pominąć znaczenia wszelkich działań mających na celu utrzymanie właściwych warunków zoohigienicznych w obiektach inwentarskich. Czynnikami sprzyjającymi lepszym efektom produkcyjnym są zatem warunki utrzymania ptaków, które muszą być dostosowane do ich potrzeb bytowych (warunki sanitarno-higieniczne, prawidłowo zbilansowane pasze pełnoporcjowe, eliminowanie czynników stresogennych – obsada ptaków na m2 zgodna z normami, profilaktyka zabezpieczająca ptaki przed patogenami – szczepienia, zwalczanie pasożytów, owadów a przede wszystkim systematyczne, zgodne z procedurami zwalczanie gryzoni).


Zanim jednak zamieszkają pisklęta
Przed zasiedleniem nową partią drobiu budynki muszą być opróżnione z ptaków, a wybiegi pozostawia się puste w celu odpoczynku i ewentualnego odtworzenia roślinności. Czynności związane z przygotowaniem kurnika do zasiedlenia opierają się na dokładnym usunięciu ściółki i materii organicznej, przy pomocy urządzeń pianotwórczych (myjka ciśnieniowa, wytwornica piany, pistolety pianowe – roztwór myjący nanosi się na ściany, posadzkę, ruszty oraz na wszystkie elementy wewnątrz pomieszczenia i pozostawia się na 15-30 minut, pozwalając na działanie składników myjących preparatu. Następnie pianę zmywa się wodą bieżącą, nanosi roztwór dezynfekujący (również na ściółkę wcześniej rozłożoną na posadzce), stosuje się zamgławianie na „ciepło” lub „zimno”. Czyści się dokładnie systemy pojące, karmiące, usuwa się osady organiczne i nieorganiczne. Środkiem myjąco-dezynfekującym czyści się maty i śluzy. Na fermach o dużej intensywności produkcji nie należy stosować preparatów myjących o niskim lub średnim poziomie pH. Zalecane są preparaty o większej sile odtłuszczania – mocno alkaliczne (pH 12-3,5) w stężeniu 3-6% – roztwór roboczy.
Ponieważ odwiecznym problemem na fermach drobiu jest obecność owadów oraz gryzoni, (szkodniki sanitarne, stanowiące źródło patogenów) dlatego też przygotowując obiekt do zasiedlenia przez ptaki (a także w trakcie trwania cyklu produkcyjnego), należy pamiętać nie tylko o dezynfekcji, ale również o dezynsekcji i deratyzacji. Głównymi przedstawicielami gryzoni bytującymi na fermach jest mysz domowa oraz szczur wędrowny. Skuteczne zabezpieczenie fermy drobiu przed gryzoniami stanowi jeden z podstawowych elementów szeroko pojętej prewencji oraz bioasekuracji. Ogromne znaczenie odgrywają tu działania profilaktyczne, czyli zapewnienie gryzonioszczelności obiektów oraz dbałość o higienę i porządek w obrębie fermy. Ze względu na specyfikę budynków, w których utrzymuje się zwierzęta gospodarskie całkowite ich zabezpieczenie przed wnikaniem szczurów i myszy jest bardzo trudne, a często niemożliwe. Należy bardzo odpowiedzialnie potraktować problem gryzoni ponieważ gryzonie przebywając na terenie magazynów czy hal hodowlanych zanieczyszczają paszę moczem, krwią, sierścią, odchodami, a także padliną. Ponadto uszkadzają worki, pudła, palety. Szczury z uwagi na twarde siekacze bez trudu przegryzają przedmioty wykonane z materiału o dużej twardości (nacisk siekaczy wynosi 1,7 tony/cm2). Wszędobylskie szczury atakują ludzi (personel fermy), a niejednokrotnie zdarzają się także przypadki pogryzienia. Szkody jakie powodują szczury to nie tylko roznoszenie drobnoustrojów, ale także niszczenie budynków, porywanie i zabijanie piskląt oraz niedopuszczanie ptaków do karmy, wyjadanie jej. Nie bez znaczenia jest fakt płoszenia stada.
Pośród owadów najczęściej pojawiających się na fermach drobiu są owady biegające, takie jak karaluchy czy czarne chrząszcze ściółkowe, a przede wszystkim Pleśniakowiec lśniący (Alphitobius diaperinus). Owad ten stanowi rezerwuar wielu zarazków chorobotwórczych przyczyniając się między innymi do chorób grzybiczych (aspergiloza), następnie chorób bakteryjnych (salmonelloza, kolibakterioza) oraz wirusowych (Mareka, Gumbaro, rzekomy pomór drobiu, ospa, grypa ptaków) i wielu innych. Poza tym larwy tego owada mogą drążyć tunele w materiale izolacyjnym ścian kurników, obniżając tym samym właściwości termoizolacyjne budynków nawet o 30%. Wielu hodowców drobiu boryka się co roku z problemem skutecznego zwalczania much na swoich fermach. Walka chemiczna nie zawsze jest skuteczna, gdyż populacje much wytworzyły rasy odporne na substancje aktywne insektycydów. Walkę z muchami należy rozpocząć niejako wyprzedzając ich pojawienie się, a więc krótko po zasiedleniu na nowo kurnika. Deratyzację, a także dezynsekcję, należy traktować jako czynności poprzedzające właściwą dezynfekcję. Likwidacja owadów i gryzoni w środowisku bytowania zwierząt ma zasadnicze znaczenie dla utrzymania właściwego stanu zoohigienicznego obiektu. Dezynfekcja nie poprzedzona likwidacją szkodników sanitarnych, będzie nieskuteczna.



Szerzej o dezynfekcji
Zabieg dezynfekcji ma na celu redukcję licznych drobnoustrojów w środowisku późniejszego bytowania ptaków, z jednoczesnym zmniejszeniem zagrożenia infekcją poniżej pewnego bezpiecznego poziomu.
Nie można zapomnieć o dezynfekcji kanałów wentylacyjnych. Uważa się, że dezynfekowanie ściółki przed zasiedleniem kurnika podnosi koszty niewspółmiernie do uzyskiwanych efektów (może nastąpić obniżenie jakości ściółki – podwyższenie jej wilgotności). Niejednokrotnie dobry efekt w dezynfekcji powietrza przynosi zastosowanie lamp bakteriobójczych z emisją promieniowania nadfioletowego, którego najlepszy efekt osiąga się przy długości fali 254-257 nm (utrata zjadliwości patogenności bakterii chorobotwórczych w różnych stadiach napromieniowania). W Polsce produkuje się lampy bakteriobójcze typu VS 300 (sufitowa) VS 310 (statywowa) VS 320 (ścienna) (we wszystkich typach montowany jest jeden promiennik UV). Lampy są najczęściej stosowane w sytuacji, gdy stwierdza się złą jakość mikrobiologiczną ściółki, a nie ma możliwości zastąpienia jej inną. Należy przy tym pamiętać, by promienie nie były skierowane na ptaki. Rozściełając ściółkę należy mieć na uwadze, aby posadzka pod nią osiągnęła temperaturę min. 22°C. Niedostatecznie wygrzane podłoże w pierwszych dniach niesie za sobą ryzyko krótkotrwałego przegrzania, odwodnienia i wyczerpania piskląt, gdy hodowca w ostatniej chwili, zbyt rozgrzanym powietrzem, próbuje dogrzać kurnik. Występują wówczas problemy zdrowotne (schorzenia nerek, biegunki, kulawizny, przeziębienia), osłabienie witalności, niewystarczające pobieranie wody i paszy, złe wyrównanie niedowagi). Minimalna grubość ściółki w zależności od pory roku powinna wynosić 10-20 cm słomy ugniecionej
(5-6 kg/1 m2). Hodowca musi dopilnować, aby została równomiernie rozłożona i wyrównana, w sposób ułatwiający ptakom przemieszczanie się (dostęp do wody i paszy) oraz o dokładne roztrzepanie słomy z balotów. Nierównomiernie rozłożona ściółka znacznie utrudnia ptakom dostęp do wody i paszy, co pogarsza wzrost i wyrównanie wagi stada. Czas ogrzewania kurnika (ściółki) przed przybyciem piskląt wynosi min 36-48 godzin (min. temperatura 25°C) w zależności od pory roku.


Co robić dalej z tym kurnikiem?
Zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 12 maja 2009 r. w sprawie wprowadzenia „Krajowego Programu zwalczania niektórych serotypów Salmonelli w stadach brojlerów gatunku kura (Gallus gallus) na 2009 r.” oraz „Krajowego Programu zwalczania niektórych serotypów Salmonelli w stadach niosek gatunku kura (Gallus Gallus)” na 2009 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 651), przed zasiedleniem kurnika, po wykonanym oczyszczeniu i dezynfekcji powinno się przed wstawieniem drobiu dowiedzieć, czy zakupiony drób do obsady kurnika jest wolny od drobnoustrojów Salmonella oraz sprawdzić przygotowanie obiektu, wykonując tzw. wymazy czystościowe polegające na pobraniu próby ze ścian, podłóg i sprzętu wg następujących zasad:
–    4 wymazy powierzchniowe z podłoża (podłoga i ściany), zwłaszcza z miejsc popękanych, zagłębionych czy połączeń konstrukcyjnych: każdy wymaz pobrany z powierzchni 1 m2 – w laboratorium łączone w 1 próbkę zbiorczą,
–    3 wymazy powierzchniowe z urządzeń służących do karmienia – każdy wymaz pobrany z 5 metrów bieżących taśmy lub rynienki paszowej, lub z 6 wybranych losowo karmideł (1 wymaz z 2 karmideł) – w laboratorium łączone w 1 próbkę zbiorczą,
–    2 wymazy powierzchniowe z systemu wentylacyjnego (po 1 wymazie z 3 wlotów i wylotów) – w laboratorium łączone w 1 próbkę zbiorczą,
–    2 wymazy powierzchniowe z magazynu pasz (podłoga, ściany, sprzęt, itp.) – w laboratorium łączone w 1 próbkę zbiorczą. Niezależnie od pobierania wymazów należy w ramach sprawdzenia dostawy piskląt pobrać próby w dniu wstawienia z wyściółki wraz z mekonium z 10 pojemników transportowych z każdej dostawy (po 25 g z pojemnika) lub w przypadku pojemników bez wyściółki wymazy powierzchniowe z dna 10 pojemników, które w laboratorium łączone będą w 1 próbkę zbiorczą oraz pisklęta padłe i wybrakowane (do 20 sztuk).

Począwszy od pierwszego dnia należy prowadzić rejestr zaszłości tj.: rejestrować warunki środowiskowe, stan stada, spożycie paszy i wody, przyrosty masy ciała, wszelkie zaistniałe awarie, zabiegi deratyzacji lub dezynsekcji, wizyty osób z zewnątrz, okresy szczepień. Kontrola linii technologicznej dotyczy sprawdzania przez pracowników fermy, sprawności systemów karmienia, pojenia, systemów wentylacyjnych i grzewczych – sztuczne kwoki, ogrzewanie (zima). W momencie zagrożenia awarią pracownicy fermy mają obowiązek usunięcia wszelkich nieprawidłowości w krótkim czasie. Zadaniem obsługi jest także przeprowadzanie okresowych przeglądów, konserwacji, sprawdzanie głośności pracy przenośników (zapobieganie nasilaniu się hałasu w kurnikach). Niezależnie od wszystkich przeprowadzonych zabiegów podczas przygotowania kurnika do zasiedlenia w „nowym cyklu produkcyjnym”, należy stosować program bioasekuracji oparty na zakazie wchodzenia na teren fermy bez odpowiedniej odzieży i obuwia ochronnego osobom z zewnątrz, a zwłaszcza mającym kontakt z ptakami. Przed każdym wejściem musi znajdować się mata lub pojemnik z odpowiednim płynem do dezynfekcji obuwia, jak również powinna być stworzona możliwość dezynfekcji rąk. Na teren fermy mogą wjeżdżać wyłącznie autoryzowane pojazdy, po uprzedniej dezynfekcji w bramach wjazdowych (niecki dezynfekcyjne lub maty nasączone dezynfekantem – długość mat lub niecek musi być większa, niż obwód największego koła przejeżdżającego pojazdu). Nie należy stosować opakowań wielokrotnego użytku w fermach kur niosek i w wylęgarniach, bo nie są one systematycznie myte i dezynfekowane, a pasze lub komponenty i dodatki paszowe dostarczane na fermę powinny mieć atesty zdrowotne, odpowiadające danej partii oraz być przechowywane w odpowiednich warunkach (zwłaszcza chodzi o zapewnienie prawidłowej wilgotności).
Efektywność w hodowli drobiu opiera się przede wszystkim na obniżeniu kosztów produkcji, co idzie w parze ze zmniejszeniem liczby strat, wynikającym z dbałości o stado.

Tags: higiena na fermie