Copyright 2019

Katarzyna Sartowska-Żygowska; Regionalny Specjalista ds. Naukowych, Delacon Polska Sp. z o.o.


Fitogeniki to grupa naturalnych substancji pochodzących jedynie z ziół, przypraw lub innych roślin i ich ekstrakty. Substancje te, obecne zwykle w niewielkich ilościach, są zaskakująco silne jeśli odpowiednio się je zmiesza i przetworzy. Wykazują szersze działanie w żywieniu zwierząt niż każda substancja syntetyczna. Przewaga ta jest oparta na efekcie synergistycznym wewnątrz rośliny – a więc nie ograniczamy działania do pojedynczej substancji czynnej. Ta naturalna synergia, w połączeniu z trwałością i bezpieczeństwem produktów, sprawia że fitogeniki są preferowanymi dodatkami paszowymi.

Jessica Stawicka; Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie


Mięso odgrywa dużą rolę w diecie człowieka, a składa się na to bogactwo wielu składników odżywczych, w tym pełnowartościowe białko, witaminy z grupy B i witaminy A, C, D, E oraz mikroelementy takie jak selen, żelazo i cynk (Kołodziej-Skalska i in. 2016). Bogactwo tych składników pokarmowych świadczy o wysokiej wartości odżywczej, czyli zdolności dostarczania organizmowi tych związków odżywczych w produkcie (Świderski i in. 2010). Spożycie mięsa wiąże się z potrzebą pokrycia zapotrzebowania na pełnowartościowe białko zwierzęce, które jest nieodzowne dla naszego organizmu, aby zapewnić jego prawidłowy rozwój i funkcjonowanie (Nowicki i Nowicka 2007).

Przemysław Marek; Instytut Technologiczno-Przyrodniczy, Poznań


Oświetlenie w budynkach inwentarskich stanowi jeden z elementów jego mikroklimatu i jest niezmiernie ważne dla utrzymania dobrostanu zwierząt. Światło ma znaczący wpływ na aktywność życiową trzody chlewnej oraz różne procesy fizjologiczne zachodzące w organizmach świń. Stymuluje przede wszystkim okres dojrzewania płciowego, pracę jajników, zdolność owulacji, zmniejsza czas odsadzania do pokrycia, poprawia mleczność loch karmiących, przez co pośrednio zmniejsza śmiertelność wśród prosiąt.

Marek Babicz, Marcin Bany; Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie


Ekonomika produkcji trzody chlewnej w największym stopniu zależy od żywienia, które stanowi ok. 70% kosztów bezpośrednich. W obliczu zmieniającego się poziomu opłacalności hodowli i chowu świń, modyfikacja żywienia jest tym elementem, w którym dopatruje się potencjalnych rezerw. Ponadto coraz częściej jest to czynnik będący przedmiotem zainteresowania konsumentów, którzy poszukują wieprzowiny wysokiej jakości, wyprodukowanej zgodnie z ich oczekiwaniami.

Anna Wilkanowska; Uniwersytet Technologiczno-Przyrodniczy w Bydgoszczy, Wydział Hodowli i Biologii Zwierząt


Do prawidłowego wzrostu i rozwoju nowo narodzone prosięta potrzebują wielu różnych składników mineralnych, w tym między innymi żelaza. Jest ono podstawowym składnikiem odżywczym niemalże wszystkich organizmów.

Katarzyna Socha, Dorota Witkowska; Koło Naukowe Pasjonatów Higieny i Dobrostanu Zwierząt, Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie


Amoniak (NH₃) to bezbarwny gaz o nieprzyjemnym zapachu, a w zbyt wysokich stężeniach toksyczny dla ludzi, zwierząt i roślin. Środowiskowa szkodliwość amoniaku wynika nie tylko z jego bezpośredniej toksyczności, ale przede wszystkim z reakcji, w jakie wchodzi w środowisku wodnym i glebowym. Mimo że roztwór wodny amoniaku ma odczyn zasadowy, związek ten w dużym stopniu przyczynia się do wzrostu zakwaszenia środowiska, częściowo za sprawą utleniania już w atmosferze do tlenków azotu, przechodzących w kontakcie z wodą w kwas azotowy, ale przede wszystkim wskutek reakcji, w jakie wchodzi z kwasami obecnymi w środowisku oraz późniejszych procesów denitryfikacji i nitryfikacji zachodzących w glebie. Po przekroczeniu dopuszczalnych stężeń amoniak niekorzystne wpływa na zwierzęta gospodarskie, w których środowisku powstaje oraz osoby przy nich pracujące.

Alicja Mizera; Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu


Inseminacja jest obecnie najszerzej stosowaną metodą rozrodu trzody chlewnej. Szacuje się, że w krajach zachodnich około 90% prosiąt przychodzi na świat w wyniku inseminacji. Do najczęściej stosowanego rodzaju nasienia zaliczamy oczywiście nasienie w stanie płynnym, choć inseminacja nasieniem mrożonym w ostatnich latach dynamicznie zyskuje na popularności.

Agnieszka Wilczek-Jagiełło


W przypadku loch etap bezprodukcyjności (anoestrus) oznacza czas, gdy samice nie są w ciąży lub też gdy nie karmią prosiąt. Im dłuższy jest czas bezprodukcyjności, tym wyniki ekonomiczne gospodarstwa hodowlanego uznawane są za gorsze. Prawidłowo, lochy powinny wchodzić w ruję po 3-7 dniach od odsadzenia prosiąt. Badania pokazują jednak, że w przypadku 20% loch czas ten ulega nadmiernemu wydłużeniu, nawet powyżej 10 dni – co oczywiście uznawane jest za sytuację niepożądaną. Dobrą informacją jest z pewnością fakt, że czas anoestrus u loch, a więc czas od odsadzenia prosiąt do wejścia w kolejną ruję jest jedynie w nikłym stopniu kontrolowany przez czynniki genetyczne. Tak więc odpowiednio sterując żywieniem, długością dnia świetlnego lub temperaturą otoczenia łatwo można wpływać na skracanie czasu bezprodukcyjności loch, ale także generować większe zyski dzięki chociażby większej ilości odsadzanych prosiąt.

dr Robert Burek; DPI Global Partners


Biegunki – główny czynnik upadków prosiąt odsadzonych

Jedną z podstawowych przyczyn występowania biegunek u prosiąt po odsadzeniu jest niedostateczny rozwój układu immunologicznego. Po urodzeniu odporność związana jest z przeciwciałami pobranymi z siarą. Niestety już od 2-3 tygodnia życia ich działanie zaczyna zanikać. W tym okresie ze względu na niewykształcony w pełni układ immunologiczny odporność czynna jest niewystarczająca. Dopiero w wieku ok 6-7 tygodni układ immunologiczny zaczyna produkować odpowiednią ilość przeciwciał. W momencie odsadzenia prosięta poddane są jednemu z największych stresów w ciągu swojego życia.