Copyright 2019

W numerze:

  1. Mikotoksyny a żywienie zwierząt Katarzyna Śliżewska
  2. Uboczne produkty przetwórstwa ryb w żywieniu indyków rzeźnych Jan Jankowski, Dariusz Mikulski
  3. Żywienie indyków rzeźnych hybrid conventer dietami o zmniejszonej zawartości wapnia i fosforu doświadczenie 2 David E.Laurin, Jan Jankowski, Krzysztof Kozłowski
  4. Ekonomiczne znaczenie chorób indyków Ryszard Gilewski, Stanisław Wężyk
  5. Skaza moczanowa drobiu Oliwia Duszyńska-Stolarska
  6. Mechanizm odpowiedzi immunologicznej u ptaków Oliwia Duszyńska-Stolarska
  7. Źródła emisji tlenku i dwutlenku węgla w indyczniku Katarzyna Jankowska
  8. Koncepcja poprawy ekonomiki hodowli drobiu przez energetyczne wykorzystanie pomiotu drobiowego Wiesław Jodkowski, Andrzej Sitka, Bogusław Szumiło
  9. Echa I Kongresu Praktyki Terenowej Katarzyna Markowska
  10. Najlepszy start dla twoich piskląt – kilka praktycznych uwag Ireneusz Czajkowski, dr Carlo Norci
  11. Akademia Indyka wsparciem dla hodowców indyków Karolina Pietrzko
  12. Kolejny podatek w drobiarstwie? Czy Fundusz Wzajemnej Pomocy w Stabilizacji Dochodów Rolniczych polegnie w Sejmie? Katarzyna Markowska, Tadeusz Niesiobędzki
  13. 8-10.09.2014, Kazimierz Dolny XXVI Międzynarodowe Sympozjum Drobiarskie „Nauka praktyce drobiarskiej – praktyka drobiarska nauce” Katarzyna Markowska 
  14. Konferencja Kartzfehn, Ostróda Piotr Lisiecki
  15. Potęga drobiarska – Polska 2020 konferencja Indykpol S.A. Piotr Lisiecki
  16. Święto indyka w Trzebiechowie Marian Biegański
  17. Odpady z ferm i opłaty za korzystanie ze środowiska Emilia Hojnowska
  18. Grypa ptaków znowu zagraża Europie Ryszard Gilewski, Stanisław Wężyk

Piotr Lisiecki

 

Jest zwyczajem firm z tradycjami, poważnie traktujących kontrahentów, spotykać się z nimi i dzielić swoją wiedzą. Jest też w zwyczaju spędzać ze swoimi współpracownikami i odbiorcami czas mniej oficjalnie, by wymienić się doświadczeniami w luźniejszej atmosferze. Firmą z półwieczną tradycją, od dawna obencną na polskim rynku jest niemiecki Kartzfehn, dlatego bez zdziwienia przyjęliśmy zaproszenie do spotkania w Ostródzie 23 października 2014.

Karolina Pietrzko, Specjalista ds. marketingu – PR, DeHeus

Wsparcie polskich hodowli indyków, nieustanna poprawa wyników ekonomicznych chowu oraz promocja dobrych praktyk hodowlanych
to cele Akademii Indyka. Prestiżowy projekt, dedykowany hodowcom indyków, wystartował 18 listopada w Sulęcinie, a 20 listopada w Iławie.

Ryszard Gilewski, Stanisław Wężyk, AVICONS

Wprowadzony w ostatnich latach wymóg ograniczonego stosowania antybiotyków w produkcji zwierzęcej ze względu na wywołanie niepożądanej lekooporności, jest gorąco dyskutowany, szczególnie w krajach Unii Europejskiej, gdzie wielkotowarowa produkcja drobiarska oraz stosowane w niej zasady biologicznego bezpieczeństwa ochrony ptaków przed różnymi chorobami i ich syndromami, wymagają skutecznych działań przeciw chorobotwórczym mikroorganizmom (Hafez, 2014).

Ireneusz Czajkowski lekarz weterynarii, specjalista rozrodu zwierząt (Nord-Pol Hatchery Gerczak)
dr Carlo Norci specjalista z zakresu zootechniki na fermach indyczych (Aviagen Turkeys)

Potrójne zwiększenie swojej urodzeniowej masy zajmuje indykom niespełna tydzień, a dla porównania człowiekowi potrzebny jest jeden rok. Szybkie zwiększanie masy ciała przez indyki hodowlane na fermach wymusza na hodowcy odpowiednie przygotowanie obiektów umożliwiające pełne wykorzystanie potencjału wzrostowego ptaków.

David E. LAURIN, RAC Nutrition Inc., Hybrid Turkeys
Jan Jankowski, Katedra Drobiarstwa, UWM Olsztyn
Krzysztof Kozłowski, Katedra Drobiarstwa, UWM Olsztyn

Odpowiednia zawartość wapnia i fosforu przyswajalnego w paszy jest niezbędna do prawidłowego rozwoju i mineralizacji kości indyków.
Silne, dobrze rozwinięte, zdrowe nogi mają kluczowe znaczenie w odchowie indorów, szczególnie ciężkich.

21-22 listopada 2014 w iławskim Hotelu Tiffi* Indykpol S.A. zorganizował konferencję poświęconą przyszłości drobiarstwa polskiego i światowego. Konferencja stała się również okazją do zaprezentowania planów Indykpol-u na najbliższe lata oraz spotkania hodowców i współpracowników połączonego z uroczystą kolacją i masą atrakcji. Poniżej fotorelacja z tego ciekawego wydarzenia.

Piotr Lisiecki

Jest zwyczajem firm z tradycjami, poważnie traktujących kontrahentów, spotykać się z nimi i dzielić swoją wiedzą. Jest też w zwyczaju spędzać ze swoimi współpracownikami i odbiorcami czas mniej oficjalnie, by wymienić się doświadczeniami w luźniejszej atmosferze. Firmą z półwieczną tradycją, od dawna obecną na polskim rynku jest niemiecki Kartzfehn, dlatego bez zdziwienia przyjęliśmy zaproszenie do spotkania w Ostródzie 23 października 2014.

Katarzyna Markowska

Około 100 lekarzy weterynarii, specjalistów chorób drobiu, wzięło udział w I Kongresie Praktyki Terenowej, który odbył się w dniach
3-4 października 2014 roku w Ostródzie. Jego organizatorem była firma Biopoint. Podczas dwóch dni swoimi doświadczeniami z terenu podzielili się specjaliści z zakresu chorób drobiu z całego świata, w tym także z Polski. Partnerami wydarzenia były firmy: Kilco, Grelavi, InsektPol, Alior Bank, SLW Biolab oraz AviPoint.

Katarzyna Śliżewska
Instytut Technologii Fermentacji i Mikrobiologii, Politechnika Łódzka

Mikotoksyny to toksyczne wtórne metabolity niektórych gatunków grzybów strzępkowych, głównie należących do rodzajów Aspergillus, Penicillium i Fusarium. Ich nazwa pochodzi od greckiego słowa mykos – grzyby i łacińskiego toxicum – trucizna lub toksyna. Mogą stanowić zanieczyszczenie żywności i pasz, zwłaszcza zbóż, produktów zbożowych, orzechów, nasion oleistych, mleka i mięsa. Mikotoksyny mogą być wytwarzane przez grzyby pleśniowe na różnych etapach, w trakcie wegetacji już na polu, podczas zbioru, a także podczas przechowywania i transportu surowca roślinnego. Występują w grzybni, ale mogą pojawić się także w sporach. Produkowane są zazwyczaj po zakończeniu fazy stacjonarnej wzrostu. Wytwarzanie mikotoksyn jest specyficzne dla gatunku, a nawet dla szczepu. Udowodniono, że im bardziej skomplikowany jest szlak wytwarzania toksyny, tym mniejsza liczba gatunków grzybów ją produkuje (Rocha i wsp., 2014).