Copyright 2019

Oliwia Duszyńska-Stolarska; Uniwersytet Technologiczno-Przyrodniczy w Bydgoszczy


Wirusologia stanowi stosunkowo nową gałąź diagnostyki weterynaryjnej. Pomimo dostępnych coraz nowszych metod badawczych zastosowanie ich w praktyce jest nadal kosztowne. Dodatkowym problemem jest niewielki wybór leków przeciwwirusowych, które pozwalają na szybkie opanowanie choroby. Najważniejsze jest szybkie działanie, gdyż choroby wirusowe niezwykle szybko rozprzestrzeniają się. Dlatego skuteczna diagnostyka stanowi podstawę sukcesywnej walki z chorobą, a dążenia do rozwoju diagnostyki są w zupełności uzasadnione.

Katarzyna Jankowska; PAN Olsztyn


W krajach Unii Europejskiej ubija się o około 5 miliardów zwierząt mniej aniżeli w Stanach Zjednoczonych. Najczęściej jest to drób, głównie kurczaki. Rozwijająca się w szybkim tempie technologia produkcji zwierzęcej nie eliminuje licznych czynników środowiskowych działających stresogennie, wpływających niestety na obniżenie poziomu dobrostanu zwierzęcia. Jest to stres związany głównie z okresem odchowu. Na późniejszym etapie hodowli stres związany jest z transportem zwierząt, czyli ich załadunkiem na środki transportu, przewozem, rozładunkiem. Ostatnim etapem, najsilniej jednak stresogennym dla ptaków, jest przygotowanie ich do uboju (głodzenie przedubojowe, chwytanie, zawieszanie na linii ubojowej i ogłuszanie), w którym dołącza się także wrażliwość osobnicza w obrębie gatunku, uwarunkowana genetycznie (reakcja układu nerwowego na stres). Pośród gatunków hodowanego drobiu szczególnie wrażliwe na stres są indyki.

Anna Wilkanowska; Uniwersytet w Molise (Włochy)


W odniesieniu do nauk weterynaryjnych na miano szeroko pojętego priorytetu zasługuje tematyka dotycząca zdrowia zwierząt. Warunkuje ono korzyści materialne, płynące z produkcji zwierzęcej, oraz profilaktykę chorób człowieka, których źródłem są zwierzęta, ich produkty i żywność zwierzęcego pochodzenia. Zgodnie z tym, obszary priorytetowe w naukach weterynaryjnych są następujące: 1) ograniczanie rezerwuaru zwierzęcego drobnoustrojów i pasożytów chorobotwórczych dla zwierząt i człowieka; 2) zapewnianie bezpieczeństwa żywności; 3) nadzór weterynaryjny nad dobrostanem zwierząt; 4) ocena zagrożeń ze strony organizmów i preparatów genetycznie modyfikowanych oraz przeciwdziałanie ewentualnym efektom szkodliwym.

Agnieszka Wilczek-Jagiełło; Lublin


Kontaktowe zapalenie skóry stóp (ang. footpad dermatitis – FPD) określane również jako zapalenie poduszki stopy to schorzenie, które prowadzi do występowania zmian zapalnych, a następnie martwiczych na spodniej stronie (podeszwie) stopy drobiu. Wzmianki o FPD pojawiają się w literaturze naukowej dopiero od ok. 1980 roku. Nie oznacza to jednak, że wcześniej choroba ta nie występowała na fermach drobiu. W tym czasie jednak zaczął rozwijać się rynek zbytu (kraje azjatyckie) na drobiowe stopy, z tego powodu oczywistym stało się zwrócenie uwagi na ich jakość. Jednak problemy związane z zapaleniem poduszek stopy nie dotyczą jedynie aspektu ekonomicznego – rozwój tej jednostki chorobowej wiąże się również z doznawaniem przez ptaki silnego bólu utrudniającego lub też uniemożliwiającego im poruszanie się. Z tego względu FPD należy traktować również jako wyznacznik stopnia dobrostanu ptaków.

Tak dużego, angażującego setki hodowców indyków programu, jak Akademia Indyka jeszcze w Polsce nie było. O jego potrzebie i chęci hodowców do pogłębiania swojej wiedzy i umiejętności oraz poprawy wyników produkcyjnych świadczy wysoka frekwencja. Właśnie dlatego, jak zapewniają Organizatorzy, projekt będzie rozwijany, by nadal wspólnie rozwijać rynek indyka w Polsce, poprawiając wydajność oraz dobrostan ptaków.

Branża drobiarska należy do najbardziej dynamicznie rozwijających się gałęzi sektora przemysłu mięsnego w Polsce. Intensywny wzrost produkcji drobiu, wynika między innymi z postępu technologicznego, który nastąpił dzięki transformacji drobnotowarowych gospodarstw drobiowych do wyspecjalizowanych ferm przemysłowych, wysokiej jakości mięsa drobiowego i stosunkowo niskiej ceny w stosunku do pozostałych gatunków mięsa (Kozioł i Krzywoń 2014).

10 lutego 2016 roku w Holandii odbyła się konferencja w sprawie odporności na środki przeciwdrobnoustrojowe. W konferencji uczestniczyli przedstawiciele rządu oraz eksperci z 28 państw członkowskich UE oraz kraje spoza UE – Szwajcaria i Norwegia. Gospodarzami konferencji byli Edith Shippers – Minister Zdrowia, Opieki Społecznej i Sportu, oraz Martjin van Dam – Minister Rolnictwa.

Mark Clements


Wyniki doświadczeń naukowych przedstawione w czasie Światowego Tygodnia Wiedzy o Antybiotykach wskazują na wzrastającą antybiotykooporność zarówno dla antybiotyków weterynaryjnych, jak i stosowanych w medycynie ludzkiej oraz niski poziom świadomości społecznej dotyczącej tego tematu.

Agnieszka Wilczek-Jagiełło; Lublin


W prawie każdej wielkotowarowej hodowli zwierzęta są eksponowane na stresujące, niesprzyjające im warunki. Problem ten znajduje bezpośrednie przełożenie na zwiększenie ilości odnotowywanych chorób. Zapobieganie, a także podejmowanie prób walki z różnorodnymi chorobami (najczęściej choroby zakaźne) opierało się w ostatnich dekadach głównie na zwiększonej podaży leków weterynaryjnych, a także biopreparatów. Pomimo niewątpliwie wielu korzyści jakie przyniosło ich stosowanie, okazało się że niekiedy mogą one niekorzystnie wpływać na zdrowie ludzi – konsumentów produktów pochodzenia zwierzęcego. Dotyczy to zwłaszcza antybiotyków, których podawanie zwierzętom może prowadzić do narastania lekooporności bakterii.