Copyright 2019

 

 W numerze:

  1. Jak szerzy się wirus ptasiej grypy? Agnieszka Wilczek-Jagiełło
  2. Tłuszcz w żywieniu drobiu Zenon Zduńczyk, Jan Jankowski, Andrzej Koncicki
  3. Substancje antyodżywcze w paszach problem dla zwierząt monogastrycznych Anita Zaworska
  4. Kokcydioza u indyków jak ją zdiagnozować? Janusz Brząkowski
  5. Produkcja indyków w Polsce w 2016 r. Marian Biegański
  6. Przyczyny nierównomiernego wzrostu ptaków Marcin Różewicz, Karol Kaszperuk
  7. Wpływ wybranych czynników żywieniowych na zdrowotność indyków Anna Wilkanowska
  8. Wagi automatyczne na fermach Sylwia Łojewska, Dorota Witkowska
  9. Metody optymalizacji ściółki Oliwia Duszyńska-Stolarska
  10. Jakość mikrobiologiczna i sterylizacja surowców i pasz Marcin Różewicz, Krystyna Jakubowska
  11. Autoszczepionki – eksperyment, czy też ważne narzędzie w profilaktyce chorób zakaźnych? Agnieszka Wilczek-Jagiełło
  12. Choroby układu krążenia u indyków Bartosz Korytkowski
  13. Razem czy osobno? Stanisław Wężyk, Ryszard Gilewski

Bartosz Korytkowski, Bydgoszcz


Trochę anatomii…
Układ naczyniowy ptaków rozwija się z mezodermy już w czasie między 2 a 4 dniem inkubacji z pola naczyniowego pęcherzyka żółtkowego, w którym znajdują się liczne naczynia krwionośne wypełnione krwinkami. Pierwszymi narządami utrzymującymi przy życiu zarodek są wysepki krwiotwórcze początkujące rozwój krążenia krwi. W 4 dniu inkubacji już pracuje krążenie krwi, a w osoczu pojawiają się granulocyty obojętnochłonne. W tym czasie następuje też zróżnicowanie serca na przedsionek, komorę, część opuszkową, tętnice i żyły.

Stanisław Wężyk, Ryszard Gilewski; AVICONS



Działać indywidualnie czy zespołowo? – to pytanie, które niepokoi od dawna polskich producentów i przetwórców drobiu. Wszyscy zainteresowani zdają sobie sprawę, że „w jedności – siła”, ale wzajemna nieufność i przekonanie, że jeden drugiego będzie chciał „wykiwać”, praktycznie uniemożliwia upowszechnienie w krajowym sektorze drobiu, tworzenia zintegrowanych sieci produkcyjnych. Na terenie kraju działa ok. 1130 grup producentów rolnych, w tym ok. 220 z nich to zrzeszenia producentów drobiu (19,5%).

Agnieszka Wilczek-Jagiełło


Szczepienia to obecnie najważniejszy element w profilaktyce chorób zakaźnych drobiu, jak również innych zwierząt gospodarskich. Głównym celem szczepień jest zapobieganie rozwojowi zakażeń lub też łagodzenie przebiegu (objawów klinicznych) infekcji. Podanie szczepionki prowadzi do wzrostu odporności swoistej względem czynników infekcyjnych zawartych w stosowanym biopreparacie. Podobne działanie posiadają również autoszczepionki. Czym jednak różnią się od standardowo podawanych preparatów komercyjnych i kiedy zdecydowanie warto rozważyć ich użycie we własnym stadzie?

Marcin Różewicz, Krystyna Jakubowska, Instytut Bioinżynierii i Hodowli Zwierząt, UPH Siedlce


Ocenia się, że aż 70% całkowitej produkcji pasz przemysłowych w Polsce stanowią mieszanki dla drobiu. Zdecydowana większość skarmianych pasz na fermach pochodzi więc z mieszalni pasz. Jednak wielu hodowców, szczególnie tych mających do dyspozycji własne surowce, a jednocześnie na tyle dużą skale produkcji, że opłaca im się produkcja mieszanek we własnym zakresie, korzysta również z tej możliwości. Zazwyczaj jednak i w tym przypadku konieczny staje się zakup pewnych surowców jak dodatki paszowe, koncentraty czy premiksy. Warto więc pamiętać, że obecnie dużą wagę przykłada się do bezpieczeństwa stosowanych pasz. Jest to wymóg prawny określony przez nasze krajowe prawodawstwo jak również prawo Unii Europejskiej.

Oliwia Duszyńska-Stolarska, Uniwersytet Technologiczno-Przyrodniczy w Bydgoszczy



Ściółka w pomieszczeniach gospodarskich stanowi istotny czynnik środowiskowy. Poprawny stan sanitarny ściółki kształtuje warunki zoohigieniczne obiektu oraz wpływa na zdrowie i kondycję przybywających w nim zwierząt. Utrzymanie prawidłowych parametrów fizycznych ściółki jest gwarantem odpowiedniego mikroklimatu pomieszczeń.

Sylwia Łojewska, Dorota Witkowska, Koło Naukowe Pasjonatów Higieny i Dobrostanu Zwierząt, Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie


Pomiary masy ciała drobiu są nieodłącznym elementem produkcji drobiarskiej. Masa ciała ptaków należy do cech ilościowych i zależy częściowo od ich cech genetycznych, częściowo od środowiska, jak również od interakcji genotyp-środowisko, a także od istotnego czynnika jakim jest żywienie (Kapelusz, 2015). Głównym celem produkcji drobiarskiej jest osiągnięcie jak najwyższej masy ciała ptaków w jak najkrótszym czasie.

Anna Wilkanowska, Uniwersytet w Molise, Włochy


Pożywienie do główne źródło energii dla organizmu. W pierwszej kolejności ma ono na celu zaspokojenie uczucia głodu, który definiowany jest jako fizjologiczna potrzeba jedzenia. Apetyt jest psychologiczną chęcią jedzenia, na którą wpływa cała gama czynników. Odmiennym odczuciem apetytu i głodu jest sytość, rozumiana jako stan pełnego nasycenia i przyjemnego uczucia pełności w żołądku.

Marcin Różewicz, Karol Kaszperuk, Instytut Bioinżynierii i Hodowli Zwierząt, UPH Siedlce


Produkcja drobiu rzeźnego oparta jest obecnie o wysoki potencjał genetyczny wzrostu ptaków, prawidłowe żywienie oraz warunki zoohigieniczne. Oprócz tych czynników równie ważne jest zapewnienie zdrowotności poprzez zastosowanie odpowiedniej prewencji, obserwacji ptaków oraz bioasekuracji.

Marian Biegański, „Indyk Lubuski”


Rok 2016 okazał się trzecim z rzędu o rekordowo dynamicznym wzroście produkcji indyków w Polsce. Rekordowe wstawienia piskląt na poziomie 42 906 tys. szt. były wyższe o 3,9% niż w 2015 r. Skup indyków osiągnął 510 tys. ton, czyli o 11,3% więcej niż w roku ubiegłym. Miniony rok cechował się dużą zmiennością uwarunkowań produkcyjnych i był trudnym dla całej branży indyczej.