przejdź
Portal Hodowcy - Hodowla i Chów Indyka


Na problemy w stadzie - dodatki paszowe firmy KRM PDF Drukuj Email
Indyk Polski
Wpisany przez Katarzyna Markowska   

Każdego producenta o drżenie przyprawiają pierwsze objawy chorób w stadzie indyków. Hodowcy z niepokojem obserwują, jak rozwinie się sytuacja. Czy wzywać lekarza, który z pewnością zaaplikuje leki, czy może wspomóc się naturalnymi metodami stymulacji układu odpornościowego? Firma KRM, dystrybutor naturalnych dodatków paszowych proponuje tą drugą metodę, czyli podawanie preparatów ziołowych przygotowanych specjalnie pod poszczególne objawy chorobowe. Przekonuje do tego także producentów. Oto przykład właścicieli fermy, którzy za pomocą takich właśnie metod wyleczyli swoje stado i zapobiegli niekorzystnym skutkom spadku odporności.


Klika słów wstępu
Państwo Teodor i Renata Wandzlewicz z miejscowości Łążyn zajmują się produkcją indyczą od 1995 roku. Posiadają, rzadki jak na te tereny obiekt dwupiętrowy, który obejmuje powierzchnię 1800 m2. Kolejny obiekt to indycznik o powierzchni ok. 2000 m2. Obecnie rozbudowują swoją produkcję o kolejne 2000 m2. Pierwsze wstawienie w nowym obiekcie ma nastąpić pod koniec maja. Całkowita ilość ptaków oddanych do uboju w 2007 roku wyniosła 32 tys. sztuk. W 2008 roku produkcja ma powiększyć się o jedno wstawienie w nowym obiekcie, czyli o 10 tys. sztuk. Oprócz produkcji indyczej państwo Wandzlewicz posiadają także doświadczenie w chowie gęsi i kurcząt brojlerów. W odrębnym gospodarstwie utrzymują także, nieopłacalną w tej chwili zupełnie, trzodę chlewną (cykl zamknięty). Uprawiają także 70ha ziemi, więc pracy jest co niemiara. Z sentymentem wspominają swoje pierwsze wstawienie piskląt indyczych, linii wyhodowanej przez Katedrę Drobiarstwa na ówczesnej AR-T w Olsztynie. Ptaki rosły szybko i przy uboju okazało się, że ich masa znacznie przewyższała ustalone normy. Obecnie dostawcą piskląt indyczych na fermy p. Wandzlewiczów jest wylęgarnia piskląt indyczych Nord-Pol Hatchery.

Tags: dodatki paszowe , indyki , pasze , reportaż , żywienie , żywienie drobiu

 
Przywracanie prawidłowej flory bakteryjnej jelit PDF Drukuj Email
Indyk Polski
Wpisany przez lek. wet. Tomasz Pirus   

Organizm, którego wnętrze jest zdrowe nie choruje. Każdy organizm tworzy niepowtarzalny, złożony
ekosystem, który zamieszkują miliardy drobnoustrojów. Ich obecność decyduje o prawidłowym funkcjonowaniu narządów i tkanek.

W produkcji drobiarskiej często występują problemy zdrowotne, a najczęstsze związane są z układem oddechowym, układem ruchu oraz schorzeniami jelitowymi. Największe straty związane są z funkcjonowaniem przewodu pokarmowego. Wiele z tych chorób ma charakter zakaźny. Szczególną rolę odgrywają tu choroby wirusowe i bakteryjne, dla których przewód pokarmowy jest główną drogą zakażenia. W warunkach naturalnego chowu, ptaki pozyskują kompletną florę jelitową od swoich rodziców, współtowarzyszy i otaczającego środowiska. W warunkach nowoczesnej produkcji wielkotowarowej, zapewnienie bioasekuracji w wylęgarniach, jak również oddzielny chów rodziców i ich potomstwa opóźniają zasiedlanie jelit piskląt przez florę bakteryjną. Skutkiem tego są one bardzo podatne na kolonizację patogennych bakterii pasażowych. Okresy stresu, takie jak przesiedlanie czy nieprawidłowe żywienie osłabiają prawidłową równowagę flory jelitowej. Terapia antybiotykami również niszczy tę równowagę.

Tags: dobrostan drobiu , drób , mikroflora jelit , zdrowie

 
Co z tym amoniakiem ? PDF Drukuj Email
Indyk Polski
Wpisany przez Zbigniew Domagalski, Jacek Podlewski IBMER o/Poznań   

Fermy drobiu, obok trzody chlewnej należą do największych emitorów zanieczyszczeń typu chemicznego (gazy), biologicznego (mikroorganizmy) i mechanicznego (pyły). Jednak amoniak jest najbardziej uciążliwym dla środowiska naturalnego gazem produkowanym przez fermy drobiu. Fermy drobiu wytwarzają również dwumetyloaminę, dwutlenek i tlenek węgla, a także ketony, aldehydy, kwasy organiczne i inne związki o charakterze odorów. Emisja samego amoniaku od 1000 niosek utrzymywanych w bateriach wynosi od 4,9 do 6,7 g/h, a siarkowodoru od 24 do 138 mg/h, w zależności od pory roku i zawartości wody w pomiocie. Daje to w przeliczeniu od 42,9 do 54 kg NH3/rok, zaś H2S od 0,21 do 1,2 kg/rok. Głównymi źródłami amoniaku, związanymi z produkcją na fermach drobiu są:
• bezpośrednia emisja z kurników,
• poza kurnikiem – miejsca składowania zużytej ściółki i pomiotu,
• pola uprawne podczas rozprowadzania nawozu drobiowego.
Producenci drobiu intensyfikują produkcję i rozbudowują swoje fermy, ale najczęściej wraz ze zwiększeniem produkcji zaczynają narastać konflikty z sąsiadami, mieszkającymi w pobliżu fermy. Ponieważ całkowite wyeliminowanie nieprzyjemnego zapachu jest nie

Tags: Amoniak , środowisko , wentylacja

 
Bioenergia: za i przeciw PDF Drukuj Email
Indyk Polski
Wpisany przez Stanisław Wężyk Krajowa Izba Producentów Drobiu i Pasz   

Dyskusje wokół biopaliw stają się coraz bardziej interesujące, merytoryczne i podgrzewają społeczne zainteresowanie jak i niepokoje.

Tytuł rozdziału

Od 2008 r. dystrybutorzy paliw muszą sprzedawać biopaliwo, a zgodnie z obowiązującym w tym roku Narodowym Celem Wskaźnikowym (NCW), firmy produkujące biopaliwo, winny dodawać >3,45% biokomponentów do standarowego paliwa. Krajowa Izba Biopaliw (KIB) i Rząd pracują nad programem, zachęcającym do stosowania ekologicznego paliwa. Warszawa będzie pierwszym miastem, w którym pojawią się nowatorskie rozwiązania. Wg dr. Zamojskiego z KIB „produkcja biopaliw zwiększy bezpieczeństwo energetyczne kraju, gdyż nie będziemy musieli importować ropy naftowej", zmniejszając import w ciągu 12 lat o prawie 6 mln ton. Biopaliwa będą wykorzystywane w transporcie kolejowym i lotniczym. Na potwierdzenie tej tezy, 24 lutego 2008 r. z lotniska Heathrow (W.B.) do Amsterdamu (Holandia), przeleciał 4 silnikowy samolot, którego 1 silnik był napędzany paliwem z 25% udziałem biopaliwa. Wg KIB, w 2007 r. zebrano w Polsce ok. 2 mln ton ziarna rzepaku, przy możliwości uzyskania 2,4 mln ton. Krajowy przemysł tłuszczowy może przerobić na cele spożywcze ok. 1 mln ton, przy czym 1 mln ton wywieziono do Niemiec, gdzie zostało przetworzone na biodiesel. Tyle krajowi optymiści, którym należy życzyć powodzenia. Z prof. H.-W. Windhorst'em, który niedawno (2007) dokonał szczegółowej analizy zysków i strat, jakie może przynieść produkcja biopaliw produkcji zwierzęcej, a szczególnie drobiarskiej, spójrzmy na drugą stronę medalu.

Tags: bioenergia , biopaliwa , żywność