Zastosowanie biologii molekularnej do oceny struktury genomów, klasyfikacji i patogenezy czynników
powodujących choroby to żelazny temat prezentacji na Konferencji Chorób Drobiu 2008. Spotkanie
w Atlancie było częścią Światowego Forum Drobiarskiego organizowanego przez US Poultry i Egg Association.

Grypa Ptasia
 Prace nad tym tematem przyspieszyły, kiedy rozpoznano, że wysoko patogenne przypadki ptasiej grypy są endemiczne na terenach Azji i Afryki Zachodniej. Sporadyczne przypadki niskiej i wysokiej patogenności notowano w Europie i były one przedmiotem szczególnego zainteresowania. Sprawą priorytetową w tej dziedzinie jest opracowanie bardziej efektywnych szczepionek i możliwość ponownego wprowadzenia obecnie stosowanych inaktywowanych produktów.
 Naukowcy z Uniwersytetu w Arkansas opisali modyfikowany szczep Salmonella enteritidis (SE) jako wektor dwóch sekwencji epitopowych M2e. Ten kandydat na szczepionkę był oceniany w iniekcjach in-ovo i podskórnych. Po jednym dniu od podania, wektor SE mógł być izolowany z wątroby, śledziony i z mięśniówki jelita ślepego. Po 28 dniach nie był już izolowany z wątroby ani śledziony. Podawanie in-ovo do komory powietrznej nie wpłynęło na wylęgowość. Zmodyfikowany wektor SE stymulował rozwój odporności ocenianej po 7 dniach, ale wyraźnie słabł po okresie czterotygodniowym.
 Inny rekombinant szczepionki AI opisany został przez naukowców z Auburn University. Wprowadzili oni geny izolowane z H10N7 do Pichia pastoris. Wstępne rezultaty wskazują, że ten wektor drożdżowy może okazać się przydatny dla stad towarowych.
 Natomiast sposób działania wirusów HPAI był przedmiotem wspólnego przedsięwzięcia przeprowadzonego w Southeast Poultry Research Laboratory i w Ohio State University. Zastosowano tu reverse genetics (odkrywanie funkcji genu znanego tylko z fragmentu) w celu oceny patogenności rekombinantów wirusów. Pojedyncze geny od wysoko wirulentnych wirusów izolowanych u czapli w Hong Kongu były zastąpione przez izolowane w Indonezji szczepy od kurcząt. Zastępowano geny kodujące białka hemaglutynin, które są antygenami wpływającymi na wzrost upadków, propagację i rozprzestrzenianie wirusów. Zanotowano wzrost wirulencji wraz z zastępowaniem genów kodujących białka NS, NP i N w porównaniu do wirusów oryginalnych.

Zakaźne zapalenie krtani i tchawicy (ILT)
 Doświadczenia przeprowadzone na University of Georgia w USA wykazały, że szczepy zakaźnego zapalenia krtani i tchawicy (ILT) można sklasyfikować w 9 kategorii w oparciu o analizę czterech regionów genomu ILT. Biotyp IV odpowiada szczepionce Chick Embryo Origin (CEO). Biotypy V i VI reprezentują większość uzyskanych izolatów. Niniejsze obserwacje potwierdzają powszechną opinię, że to szczepy wariantowe ILT odpowiadają za spotykane w terenie przypadki ILT u brojlerów w południowo-wschodnich stanach USA. Biotypy VII do IX pochodzą głównie ze stad przydomowych i rzadko trafiają się u brojlerów przemysłowych. Dodatkowe techniki rozróżniania biotypów biorą pod uwagę objawy kliniczne oraz zdolność tworzenia kolonii na hodowlach tkankowych.
 Dodatkowe badania przeprowadzono w laboratoriach University of Georgia nad szczepionką TCO LT przeciwko dominującym w terenie szczepom. Doświadczenia przeprowadzone były w izolowanych komorach z wykorzystaniem ptaków szczepionych i nieszczepionych poddanych działaniu drobnoustrojów lub nie. Szczepienia przeprowadzano w wieku czterech tygodni i oceniano występowanie objawów klinicznych, masę ciała i rozprzestrzenianie drobnoustrojów LT, ocenione za pomocą RT-PRC i izolacji wirusów. Szczepionki pochodzące z hodowli tkankowych są lekko patogenne zarówno dla ptaków szczepionych jak i mających z nimi kontakt, ale pozostawiają wirusy w szerokim rozprzestrzenieniu. Stwierdzono także, że obecność przeciwciał nie dowodzi istnienia odporności.
 Doświadczenie przeprowadzone w Auburn University potwierdziło, że Alpitobius (pleśniakowiec) w postaci zarówno dorosłej, jak i larwalnej stanowią rezerwuar wirusów ILT, co stwierdzone zostało za pomocą reakcji łańcuchowej polimerazy w czasie rzeczywistym (RT-PRC).

Infekcje reowirusowe
 Zastosowanie metod RT-PRC do stwierdzenia obecności reowirusów ptasich testowano na Auburn University. Ptaki uzyskane od rodziców immunizowanych reowirusem wykazywały się niższym stopniem replikacji i rozprzestrzenieniem reowirusów niż infekowane ptaki wolne od specyficznych patogenów. RNA wirusowe może być wykrywane już następnego dnia po infekcji, a szczyt uwalniania następuje po dwóch dniach i następnie spada. W doświadczeniu wykorzystano znany szczep 2408, który podejrzewany jest o wywoływanie zespołu złego wchłaniania. Ta odpowiedź na szczepienia stad matczynych potwierdza konieczność szczepienia.

IB
 Dryf genetyczny żywych atenuowanych szczepów szczepionkowych IB jest najbardziej prawdopodobną przyczyną rejestrowanych przypadków klinicznych u stad w niektórych rejonach. Analiza sekwencji genów S1 przeprowadzona na University of Georgia na 39 izolatach terenowych w okresie pięcioletnim wykazała swoiste zmiany w tej sekwencji. Związane są one z wirusami oryginalnie pochodzącymi od szczepów szczepionkowych. Analiza sekwencji S1 obecnie może być wykorzystywana do odróżniania szczepów IB terenowych i szczepionkowych.

Infekcje Salmonellą
 Amplifikacja losowa polimorficznego DNA wykorzystywana była przez naukowców z University of Georgia do różnicowania izolatów Salmonella enteritidis (SE). Technika była wykorzystywana ponieważ tradycyjna elektroforeza żelowa jest nieswoista. Zastosowanie RAPD wykazało różnice zależne od obszaru geograficznego. Przypuszcza się, że ta metoda może być przydatna w przyszłości do badań epidemiologicznych związanych z rozsiewaniem SE.

Szczepienia przeciwko E. coli
 Oceniano wpływ szczepionki przeciwko E. coli podawanej bądź dojajowo, bądź podskórnie na występowanie zapalenia worków powietrznych. Doświadczenie przeprowadzono przy współpracy Auburn University oraz producentów szczepionek. Szczepionkę (Poulvac E. coli; Fort Dodge Animal Health) podawano kurczętom wolnym od swoistych patogenów, które otrzymywały gentamycynę lub Naxcel, które rutynowo były podawane dojajowo lub podskórnie w celu supresji infekcji bakteryjnej. Szczepienie było efektywne przeciwko występowaniu objawów na workach powietrznych, ograniczając je w porównaniu do grup kontrolnych poddanych infekcji w 42 dniu życia znanym szczepem patogennym E. coli O78. Nie stwierdzono efektów odwrotnych na działanie szczepionki w związku z wcześniejszym podaniem dwóch powszechnie stosowanych antybiotyków.

Enterotoksemia Clostridium
 W laboratoriach komercyjnych prowadzi się doświadczenia nad wpływem mannanooligosacharydów (Bio-Mos, Alltech) i kombinacji oligosacharydów i wyciągów z roślin (Natustat, Alltech) na występowanie objawów nekrotycznego zapalenia jelit oraz kolonizację salmonella. Natustat wpływał istotnie na obniżenie występowania objawów NE i upadki w porównaniu do grup kontrolnych. Produkty łączone wpływały tez na obniżenie poziomów Salmonella.
 W doświadczeniu przeprowadzonym przez laboratorium komercyjne stwierdzono, że w stadach dotkniętych gangrenowym zapaleniem skóry u 37% stwierdzano Clostridium perfingens i u 63% Clostridium septicum. Izolaty poddano analizie RAPD-PCR w celu oceny 295 szczepów Clostridium wykazujących działanie toksynotwórcze. Istotną obserwacją z doświadczenia była relacja pomiędzy przewodem pokarmowym oraz objawami skórnymi. Wskazuje to, że powstawanie toksyn ułatwia rozprzestrzenianie wirulentnych Clostridium spp. ze światła jelita poprzez układ krwionośny do naskórka, gdzie niewielkie uszkodzenia skóry predysponują do gangrenowego zapalenia skóry.

Mykoplazmoza
 Naukowcy z centrum badawczego United States Department of Agriculture w stanie Missisipi opracowali analizę reakcji łańcuchowej do celów różnicowania szczepów ts-11, 6/85 i F Mycoplasma gallisepticum. Rozwinięte zostały startery specyficzne i opracowano temperatury wyżarzania swoiste do wykrywania białek specyficznych dla szczepów szczepionkowych, ale nieobecnych u patogennych.
 Naukowcy z Missisipi State University zidentyfikowali czynniki związane z osiąganiem efektywnej immunizacji przeciwko M. gallisepticum. W tym właściwa temperatura wody używanej do rekonstruowania szczepionek, dostosowanie pH i ciśnienia osmotycznego wody oraz wielkości kropel i ciśnienia wykorzystywanych do podawania szczepionki. Odpowiednie podanie szczepionki, to wskaźnik decydujący o jej sukcesie.

Podsumowanie:

•  Wielu naukowców odnosi sukcesy w pracach nad szczepionkami rekombinowanymi przeciwko grypie ptasiej,
•  Pleśniakowiec lśniący jest rezerwuarem wirusa zakaźnego zapalenia krtani i tchawicy,
•  Szczepienia stad rodzicielskich przeciwko reowirusom zapalenia krtani i tchawicy mogą ochronić kurczęta przed zespołem złego wchłaniania,
•  Tylko jeden gen może być wystarczający do odróżnienia pomiędzy IB terenowym i szczepionkowym,
•  Efektywność żywych atenuowanych szczepionek przeciwko E. coli nie miała związku z wcześniejszym podaniem dwóch powszechnie stosowanych antybiotyków,
•  Mannanooligosacharydy i kombinacja oligosacharydów oraz wyciągów z roślin istotnie wpływały na zahamowanie rozprzestrzeniania salmonelli,
•  Kombinacja oligosacharydów i wyciągów z roślin istotnie redukowały występowanie objawów nekrotycznego zapalenia jelit i upadków w porównaniu do grup kontrolnych,
•  Izolaty Clostridium uzyskane z przewodu pokarmowego i ze zmian skórnych są podobne do tych w stadach brojlerów predysponowanych do gangrenowego zapalenia skóry,
•  Wskaźnik skuteczności aplikacji jest czynnikiem istotnym do osiągnięcia akceptowalnego poziomu ochrony szczepionką przeciwko Mycoplasma.

tłumaczyła Agata Piecuch

Tags: choroby drobiu , drób , ptasia grypa , USA , zdrowie