Patryk Sztandarski
Instytut Genetyki i Biotechnologii Zwierząt Polskiej Akademii Nauk
Polska jest dziś największym producentem mięsa drobiowego w Unii Europejskiej. Jednak w obliczu planowanej umowy handlowej między Unia Europejska a krajami Mercosur sektor drobiarski staje przed nowymi wyzwaniami. Czy polska branża obroni swoją konkurencyjność dzięki jakości i innowacjom?
Polski sektor drobiarski – lider w UE
Polska odpowiada za ok. 20% produkcji drobiu w UE, co daje jej pierwsze miejsce wśród producentów. Branża ma ogromne znaczenie dla całej gospodarki rolno-spożywczej i jest silnie nastawiona na eksport.
Eksport drobiu to fundament stabilności rynku. Bez sprzedaży zagranicznej utrzymanie obecnej skali produkcji byłoby niemożliwe. Dlatego każda zmiana w polityce handlowej UE – w tym umowa UE–Mercosur – może bezpośrednio wpłynąć na ceny, opłacalność i pozycję polskich producentów.
Umowa UE–Mercosur a import drobiu
Umowa handlowa UE–Mercosur zakłada stopniowe zwiększanie bezcłowego importu drobiu do Europy. Teoretycznie wolumen ma być ograniczony, jednak w praktyce nawet niewielki wzrost podaży może wywołać presję cenową – szczególnie w sektorze tak silnie zintegrowanym z rynkiem unijnym.
Największe obawy dotyczą:
- konkurencji cenowej,
- różnic w kosztach produkcji i regulacjach,
- skuteczności kontroli jakości i norm sanitarnych.
Wpływ umowy na polski sektor drobiarski jest prawdopodobny, choć jego skala pozostaje niepewna.
Jakość jako klucz do konkurencyjności
W sytuacji rosnącej konkurencji cenowej przewagą Polski powinna być jakość. Europejski model produkcji oznacza:
- wysokie standardy sanitarne,
- dobrostan zwierząt,
- identyfikowalność pochodzenia,
- bezpieczeństwo żywności.
Problemem pozostaje brak jednolitego, silnie rozpoznawalnego systemu jakości dla polskiego mięsa drobiowego. Aby skutecznie konkurować na rynku UE i poza nim, branża musi nie tylko produkować wysoką jakość, ale również potrafić ją udokumentować i komunikować.
Nauka i innowacje – niewykorzystany potencjał
W nadchodzących latach konkurencja będzie rozstrzygać się nie tylko na poziomie ceny, ale także danych naukowych i obiektywnych wskaźników jakości. W sporach handlowych i negocjacjach decydują twarde dowody, a nie deklaracje.
Dlatego kluczowa jest systemowa współpraca przemysłu z nauką oraz stabilne finansowanie badań nad:
- jakością mięsa,
- dobrostanem drobiu,
- nowoczesnymi metodami kontroli i weryfikacji.
Bez innowacji i wdrożeń Polska może stopniowo tracić przewagę konkurencyjną.
Podsumowanie: przyszłość polskiego drobiu
Polski sektor drobiarski stoi dziś w punkcie zwrotnym. Umowa UE–Mercosur może zwiększyć presję konkurencyjną, ale jednocześnie stanowi impuls do wzmocnienia jakości, systemów kontroli i innowacyjności.
W długim okresie to nie sama skala produkcji, lecz udokumentowana jakość, bezpieczeństwo i zaufanie konsumentów zdecydują o tym, czy Polska utrzyma pozycję lidera w produkcji drobiu w UE.
