Sejm ponownie podjął prace nad projektem nowelizacji ustawy o podatku rolnym oraz ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Jednym z głównych celów proponowanych zmian jest uporządkowanie zasad opodatkowania biogazowni rolniczych oraz ograniczenie wątpliwości interpretacyjnych, które od lat towarzyszą inwestycjom w odnawialne źródła energii na obszarach wiejskich.

Projekt przewiduje objęcie określonych elementów biogazowni rolniczych preferencyjnymi zasadami opodatkowania, co może istotnie wpłynąć na opłacalność takich inwestycji.
Biogazownia jako element nowoczesnego gospodarstwa
Rozwój stabilnych i sterowalnych odnawialnych źródeł energii staje się coraz ważniejszym elementem funkcjonowania nowoczesnych gospodarstw hodowlanych. W przeciwieństwie do instalacji fotowoltaicznych czy wiatrowych biogazownie mogą pracować przez cały rok niezależnie od warunków pogodowych, zapewniając ciągłą produkcję energii elektrycznej i ciepła.
Biogazownie rolnicze wykorzystują lokalnie dostępne substraty, takie jak:
- gnojowica,
- obornik,
- pozostałości pochodzenia rolniczego,
- odpady z przemysłu rolno-spożywczego,
- kiszonki roślin energetycznych.
W procesie fermentacji beztlenowej powstaje biogaz zawierający przede wszystkim metan i dwutlenek węgla. Biogaz może zostać wykorzystany do produkcji energii elektrycznej i ciepła w układach kogeneracyjnych.
Dla wielu gospodarstw hodowlanych biogazownia stanowi nie tylko źródło energii, lecz także sposób zagospodarowania nawozów naturalnych i odpadów produkcyjnych zgodnie z zasadami gospodarki obiegu zamkniętego.
Czym różni się biogazownia od biometanowni?
Pojęcia te często są używane zamiennie, jednak oznaczają dwa różne rodzaje instalacji.
Biogazownia produkuje biogaz w procesie fermentacji metanowej biomasy. Uzyskany gaz jest najczęściej wykorzystywany na miejscu do produkcji energii elektrycznej i ciepła.
Biometanownia stanowi rozwinięcie biogazowni. Oprócz części fermentacyjnej wyposażona jest w instalację oczyszczania i uszlachetniania biogazu. W procesie tym usuwa się przede wszystkim:
- dwutlenek węgla,
- siarkowodór,
- parę wodną,
- inne zanieczyszczenia.
W efekcie powstaje biometan, którego parametry jakościowe są zbliżone do gazu ziemnego. Może on być wtłaczany do sieci gazowej, magazynowany lub wykorzystywany jako paliwo transportowe.
Podstawową różnicą pomiędzy biogazownią a biometanownią jest więc obecność instalacji oczyszczania biogazu oraz możliwość produkcji pełnowartościowego biometanu.
Czym jest biogaz rolniczy?
Zgodnie z ustawą o odnawialnych źródłach energii biogaz rolniczy jest gazem otrzymywanym w procesie fermentacji metanowej produktów rolnych, produktów ubocznych rolnictwa, odchodów zwierzęcych, odpadów przemysłu rolno-spożywczego oraz innych substratów wskazanych w przepisach.
Do najczęściej wykorzystywanych surowców należą:
- gnojowica,
- obornik,
- kiszonka kukurydzy,
- produkty uboczne przemysłu spożywczego,
- pozostałości z przetwórstwa rolnego.
Biogaz rolniczy nie obejmuje natomiast gazu pozyskiwanego ze składowisk odpadów komunalnych ani z komunalnych oczyszczalni ścieków.
Obecne zasady opodatkowania
Największe kontrowersje dotyczą obecnie opodatkowania gruntów, budynków i budowli związanych z biogazowniami rolniczymi.
W przypadku większych biogazowni prowadzenie działalności polegającej na wytwarzaniu biogazu rolniczego, energii elektrycznej lub biometanu jest traktowane jako działalność gospodarcza. Powoduje to objęcie części infrastruktury podatkiem od nieruchomości.
Opodatkowaniu mogą podlegać:
- budynki wykorzystywane przez biogazownię,
- budowle wchodzące w skład instalacji,
- grunty zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej.
Dla inwestorów oznacza to znacznie wyższe obciążenia podatkowe niż w przypadku gruntów wykorzystywanych wyłącznie do działalności rolniczej.
Inaczej wygląda sytuacja części mikroinstalacji biogazu rolniczego, które korzystają ze szczególnych rozwiązań przewidzianych w ustawie o odnawialnych źródłach energii.
Planowane zmiany
Przedmiotem prac legislacyjnych jest obecnie projekt zmian w ustawie o podatku rolnym oraz ustawie o podatkach i opłatach lokalnych.
Projekt zakłada doprecyzowanie, że określone grunty zajęte pod biogazownie rolnicze, wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, nie będą traktowane jako grunty zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza.
Celem projektowanych przepisów jest ograniczenie sporów interpretacyjnych oraz zmniejszenie obciążeń podatkowych związanych z inwestycjami w biogazownie rolnicze.
Według projektodawców rozwiązanie to ma zachęcić rolników do inwestowania w odnawialne źródła energii, zwiększyć bezpieczeństwo energetyczne obszarów wiejskich oraz przyspieszyć rozwój rynku biogazu i biometanu w Polsce.


















