Strefa Drób

Iniekcja in ovo – nowoczesna technologia biomanipulacji zarodków kurzych i przyszłość profilaktyki przeciw infekcyjnej

Wojciech Hodorowicz; Phibro Animal Health SA

 

Rozwój nauki od zawsze napędzał rozwój przemysłu. Wraz ze wzrostem liczby ludności na świecie rośnie zapotrzebowanie na tanie białko pochodzenia zwierzęcego. Dodatkowo w krajach wysoko rozwiniętych, gdzie zauważa się ogólne podnoszenie standardów życia i wyższe spożycie białka pochodzenia zwierzęcego, coraz częściej prowadzone są badania nad zwiększeniem wydajności hodowli zwierząt. Cel ten można osiąnąć wieloma sposobami: od metod genetycznego udoskonalania odpowiednim krzyżowaniem ras, poprzez modyfikację sposobów utrzymania, żywienia i suplementacji, aż do biostymulacji szczepionkami i biopreparatami. W epoce bardzo szybkiego rozwoju biotechnologii coraz szerszego znaczenia nabiera metoda iniekcji in ovo, pozwalająca na ingerencję w rozwój ptaka jeszcze na etapie jego embriogenezy. Technologia ta została opracowana w latach 90. XX wieku w USA, początkowo do automatycznego, przemysłowego szczepienia przeciwko chorobie Mareka. Także i do niedawna metoda ta była kojarzona wyłącznie z dojajowym podawaniem szczepionek, głównie przeciwko chorobom Mareka, Gumboro, Newcastle i ILT. Jednak ostatnio, ta relatywnie nowa technika coraz bardziej zyskuje na znaczeniu i zaczyna być stosowana na coraz większą skalę. Szereg badań z ostatnich lat pokazuje, że już można rozważać przemysłowe podawanie in ovo preparatów poprawiających odporność i warunkujących prawidłowy wzrost piskląt, a w efekcie końcowy wynik produkcyjny. Ogólna charakterystyka metody in ovoNajkrócej mówiąc jest to nic innego jak iniekcyjne podawanie substancji (np. szczepionki) jednak nie do wyklutych, jednodniowych piskląt, ale do jaj z żywym zarodkiem, w okresie klucia, ok. 18 doby. Technika ta polega na wprowadzaniu różnych substancji do samego zarodka lub komory powietrznej zapłodnionego jaja. Początkowo metoda ta szerzej stosowana była podczas szczepienia przeciwko chorobie Mareka, z czasem jednak in ovo zaczęto wprowadzać inne szczepionki, a także substancje odżywcze czy pożyteczną mikroflorę bakteryjną. Obecnie stosowane in ovo szczepionki pozwalają na udopornienie piskląt także przeciwko chorobie Gumboro, chorobie Newcastle czy zakaźnemu zapaleniu krtani i tchawicy (ILT). Oprócz szczepionek podaje się in ovo szerokie spektrum innych substancji, np. poprawiających skład mikroflory przewodu pokarmowego w pierwszych dniach życia czy antybiotyk stymulujący odporność przeciwbakteryjną. Coraz częściej prowadzone są eksperymenty nad podawaniem tą drogą podstawowych substancji odżywczych, niezmiernie ważnych w pierwszych dobach życia pisklęcia, takich jak aminokwasy, węglowodany czy witaminy.  Metodę in ovo stosuje się także do badań laboratoryjnych nad kancero- i teratogennym wpływem niektórych leków, do badań wpływu hormonów na poszczególne etapy rozwoju zarodkowego, czy określanie płci zarodka na podstawie analizy składu płynu owodniowego. 

 

 

Pozostało 90% tekstu

 

Artykuł został opublikowany w Hodowcy Drobiu 4/2021. Kup to e-wydanie (9,50 zł) TUTAJ.

Czas realizacji zamówienia: do 2 dni roboczych

© 2020 Pro Agricola dom wydawniczy

Wykryto AdBlocka

 

Utrzymanie tej strony jest możliwe dzięki przychodom z reklam.
Aby móc dalej przeglądać tę stronę, prosimy o wyłączenie AdBlocka.