Strefa Drób

Nowe spojrzenie na ściółkę drobiową

Ryszard Gilewski, Stanisław Wężyk; AVICONS

 

Mimo wielu zalet alternatyw-nego utrzymania drobiu, niższe nakłady inwestycyjne na urządzenie kurników wyposażonych w głęboką ściółkę, decydują już od wielu lat o upowszechnieniu tego intensywnego systemu chowu, w którym zasadniczą sprawą jest rodzaj stosowanej ściółki. Ściółka powinna dobrze chłonąć wilgoć i nie może być pylista. Ważną cechą jakościową jest również jej barwa – jasną zapewniają wióry drzewne z drzew liściastych (ale nie z dębu), słoma, trociny oraz torf. Głębokość ściółki ze słomy czy wiórów zależy głównie od jakości zastosowanego materiału oraz od utrzymywanego na niej gatunku i typu użytkowego drobiu, a podstawową zasadą jest by ptaki grzebiąc w niej, mogły ją dokładnie przerobić i przewietrzyć. W przypadku drobiu grzebiącego grubość zakładanej świeżo ściółki powinna wynosić ±15 cm, gdyż grubsza jej warstwa nie jest pożądana. Trociny lub torf o większej zdolności absorpcyjnej (wchłaniania wilgoci), można układać w warstwie nie grubszej niż 7,5-10 cm. Warunkiem udanego chowu drobiu w kurniku na głębokiej ściółce, są sprawnie działające urządzenia wentylacyjne w budynku. Mimo że grubość warstwy ściółki jest dostosowana do ilości i jakości utrzymywanych na niej ptaków, często trzeba im przyjść z pomocą, wzruszając ściółkę, zwłaszcza w mniej uczęszczanych miejscach kurnika/brojlerni.

 

 

Pozostało 90% tekstu

 

Artykuł został opublikowany w Hodowcy Drobiu 3/2021. Kup to e-wydanie (9,50 zł) TUTAJ.

Czas realizacji zamówienia: do 2 dni roboczych

© 2020 Pro Agricola dom wydawniczy

Wykryto AdBlocka

 

Utrzymanie tej strony jest możliwe dzięki przychodom z reklam.
Aby móc dalej przeglądać tę stronę, prosimy o wyłączenie AdBlocka.