Strefa Indyk

Mykotoksyny w paszach

Marcin Gumowski, Damian Konkol, Mariusz Korczyński; Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu, Katedra Żywienia Zwierząt i Paszoznawstwa

 

Mykotoksyny wytwarzane przez niektóre szczepy grzybów strzępkowych, takich jak Aspergillus spp., Penicillium spp. i Fusarium spp., są organicznymi związkami chemicznymi o niskiej masie cząsteczkowej i dużej stabilności w odniesieniu do warunków środowiskowych, takich jak pH i temperatura. Zanieczyszczenie paszy mykotoksynami jest problemem występującym na całym świecie. Żaden region na świecie nie uniknął problemu mykotoksyn. Szacuje się, że istnieje około 300 takich regionów. Ostatnie badania pokazują, że ze wszystkich analizowanych próbek, aż 70% było skażonych więcej niż jedną mykotoksyną, a 20% zawierało co najmniej jedną mykotoksynę. Jednoczesna obecność wielu mykotoksyn zwiększa ich toksyczność dla zwierzęcia, co prowadzi do obniżenia oczekiwanej wydajności i zdrowotności. Organizacja Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) szacuje, że około 25% światowych upraw zbóż zawiera mykotoksyny. Na konferencji IHSIG, zorganizowanej w Rzymie w 2019 roku, zaprezentowano dane pokazujące wzrost występowania mykotoksyn na świecie oraz wzrost rozpowszechnienia poszczególnych toksyn w niektórych regionach. Poziomy fumonizyny znacznie wzrosły, szczególnie na półkuli południowej i wyprzedziły DON (deoksyniwalenol) jako najczęściej wykrywaną mykotoksynę na świecie. Zgodnie z ustaleniami raportu z 2017 roku można zauważyć znaczne różnice geograficzne w występowaniu niektórych mykotoksyn. DON/womitoksyna pozostaje najczęściej wykrywaną mykotoksyną w Ameryce Północnej, występując w 67% wszystkich próbek. W Azji 96% próbek kukurydzy dało wynik pozytywny na obecność fumonizyn. Aflatoksyna pozostaje aktualnym problemem w Azji z 44% rozpowszechnieniem w gotowych mieszankach paszowych. DON pozostaje najbardziej rozpowszechnioną mykotoksyną w Europie.  Pasza zanieczyszczona mykotoksynami jest szkodliwa przede wszystkim dla zwierząt monogastrycznych. Toksyczne efekty zależne są od przyjętej dawki, czasu ekspozycji na mykotoksynę, interakcji mykotoksyny z innymi substancjami toksycznymi i podatności genetycznej zwierzęcia. Dotknięte narządy to głównie te, które są odpowiedzialne za przeprowadzanie procesów metabolicznych (wątroba, nerki i płuca), ale także ośrodkowy układ nerwowy, układ odpornościowy i narządy rozrodcze. Chociaż w produkcji trzody chlewnej i drobiu szczególnie ważne są ostre skutki kliniczne związane z układem pokarmowym i odpornościowym, nie można zapominać o znaczeniu efektów subklinicznych, które wiążą się z ciągłą utratą wydajności zwierząt, obniżeniem potencjału genetycznego i rentowności produkcji. Problem mykotoksyn nie kończy się jednak tylko na paszy dla zwierząt lub ich zmniejszonej produkcyjności. Wiele z tych substancji koncentruje się w mięsie i może stanowić zagrożenie dla zdrowia ludzi.

 

Pozostało 90% tekstu

 

Artykuł został opublikowany w Indyku Polskim 3/2021 (76). Kup to e-wydanie (15,00 zł) TUTAJ.

Czas realizacji zamówienia: do 2 dni roboczych

© 2020 Pro Agricola dom wydawniczy

Wykryto AdBlocka

 

Utrzymanie tej strony jest możliwe dzięki przychodom z reklam.
Aby móc dalej przeglądać tę stronę, prosimy o wyłączenie AdBlocka.