Reklama

giełda online

Zboża paszowe
cena netto zł/t
pszenica610-630
kukurydza780
owiesbrak ofert
jęczmień520-550
Śruty
rzepakowabrak ofert
sojowa1610
żródło:www.rolpetrol.com.pl
Reklama
Maszyny do rozścielania słomy PDF Drukuj Email
Hodowca Bydła
Wpisany przez Anna Wilkanowska Uniwersytet Technologiczno-Przyrodniczy w Bydgoszczy   

Według „Małej Encyklopedii Rolniczej”- „słoma to dojrzałe lub wysuszone źdźbła roślin zbożowych”; określenia tego używa się również w stosunku do wysuszonych roślin strączkowych, lnu, rzepaku. Podstawowym składnikiem słomy jest włókno surowe i związki bezazotowe wyciągowe. Ponadto charakteryzuje się znaczną zawartością suchej masy (ok. 85%), zdolnością do chłonięcia wody i gazów. Te czynniki przez wiele lat decydowały o kierunkach jej wykorzystania.

 

Słoma jest najczęściej używanym materiałem ściołowym. Stosuje się ją w chowie wszystkich zwierząt gospodarskich, zwłaszcza w gospodarstwach posiadających tradycyjne budynki inwentarskie. Roczne zapotrzebowanie na słomę ściołową zależy m.in. od:

 

  • rodzaju utrzymywanych zwierząt,
  • konstrukcji budynków;
  • liczby dni przebywania zwierząt w pomieszczeniach inwentarskich.

 

Słomę zalicza się do strategicznych materiałów pozyskiwanych z produkcji roślinnej. Polskie rolnictwo produkuje corocznie, około 25 mln ton słomy. Na ściółkę przeznacza się najczęściej pociętą słomę ze zbóż ozimych. Pocięta słoma o długości kilku centymetrów zwiększa jej chłonność (zdolności chłonne słomy żytniej – 265 kg wody/100kg ściółki, pszenna – 257 kg wody/100 kg ściółki). W niektórych krajach Europy zachodniej słoma krótko cięta (niekiedy na długość 3,0 cm) doskonale wchłania wilgoć, jednak wyjadana przez młode ptaki może spowodować zaburzenia w przewodzie pokarmowym.
Głęboka ściółka jest najpopularniejszym bezklatkowym systemem we wszystkich krajach członkowskich UE, z wyjątkiem Francji, Irlandii, Wielkiej Brytanii, gdzie preferowane są systemy półintensywne i wolnowybiegowe.
W małych fermach drobiarskich nie jest niezbędne stosowanie drogich urządzeń mechanicznych w tym rozściełaczy słomy, inaczej ma się sprawa w dużych gospodarstwach.
Wyściełanie ręczne na rozbudowanych powierzchniach w dzisiejszych czasach byłoby mało ergonomiczne, wiązałoby się to z dużą pracochłonnością, czasochłonnością. Dlatego hodowca chcąc polepszyć jakość swojej pracy i zagwarantować zwierzętom odpowiednie, zdrowe podłoże, powinien zaopatrzyć się w maszynę do rozścielania słomy.

Belari - maszyny do rozścielania słomy


Maszyny te konstruowane są w taki sposób, aby mogły usprawnić codzienną pracę na fermie zarówno w ścieleniu początkowym, jak również w dościelaniu w trakcie cyklu produkcyjnego.
Jakość rozścielanej słomy stanowi jeden z ważniejszych elementów wpływających na stan zdrowia zwierząt w gospodarstwie. Nowoczesne maszyny do rozścielania słomy powinny spełniać następujące kryteria:

  • równomierne rozłożenie słomy w całym obszarze przebywania zwierząt, mające na celu zmniejszenie ryzyka przegrzania ściółki;
  • zachowanie struktury słomy, aby utrzymać jej chłonność i przedłużyć długość użytkowania jednej ściółki;
  • zmniejszenie zjadania słomy, prowadzące do większej kontroli nad zdrowiem i higieną zwierząt.

 

W dzisiejszych czasach maszyny rozścielające konstruowane są w ten sposób by były jak najbardziej wygodne w użytkowaniu. Dla producenta istotne jest aby: mogły pracować w wąskich budynkach oraz tak, by korytarze paszowe nie potrzebowały oddzielnego wyjścia z budynku, a rozrzut słomy możliwy był w wąskich korytarzach przejazdowych.
Maszyny do rozścielania słomy są produkowane w dwóch wersjach:

  • przeznaczone jedynie do rozścielania słomy;
  • zaopatrzone w dodatkowe elementy, mogą służyć do innych czynności w gospodarstwie np. do zadawania paszy.

 

Maszyny do rozścielania różnią się między sobą m.in. ilością i wielkością bel słomy, jakie mogą załadować. Niekiedy w nowoczesnych modelach klapa ładująca pozwala na ładowanie bel bez angażowania innych urządzeń. Ponadto rozścielacz słomy może występować w dwóch odmianach: jako zawieszony i półzawieszony.
Maszyny do rozściełania słomy mają na celu ułatwienie prac hodowcy oraz, co niezwykle ważnie, skrócenie czasu jej trwania bez konieczności obniżania standardu opieki nad zwierzętami. Dzięki tym maszynom możliwe jest skrócenie czasu rozścielania słomy nawet do 80%.
Bardzo istotne jest by taka maszyna równomiernie rozłożyła słomę. Tworzenie się gór i dolin w kurniku nie jest wskazane, zwłaszcza dla młodego ptaka stanowi istotne utrudnienie w dostępie do wody i paszy. Grubość warstwy ściółki w kurniku zależy do pory roku, okresu życia i rodzaju posadzki, wynosi od 5 do 15 cm. Metodą pozwalającą równomiernie rozścielić słomę, tworzącą ściółkę o właściwej grubości, jest metoda „prysznicowa”.
Istotnym elementem konstrukcyjnym nowoczesnych maszyn do rozścielania słomy jest wysyp. Powinien on pozwalać na zmianę:

  • odległości wyrzutu słomy (dostosowanej do wielkości pomieszczeń inwentarskich). Uzyskanie wyrzutu słomy liczącego prawie 20 metrów jest możliwe dzięki wydajnej dmuchawie. Koło dmuchawy pozwala na wytworzenie różnicy prędkości dmuchawy i wyrzucenie prysznica słomy. Warty podkreślenia jest fakt, że wielkość rozrzutu zmniejsza ingerencję człowieka w stado.
  • kierunku wyrzutu – zestaw hydrauliczny do obracania rynny dmuchawy o 300° pozwala na rozścielenie słomy na trudno dostępnych powierzchniach.

 

Ważne jest, że nowoczesne maszyny do rozścielania słomy są w stanie obniżyć koszty poprzez zmniejszenie ilości zużywanej słomy (w porównaniu z metodą ręczną zużycie spada nawet o 30-50% w całym cyklu hodowli).
Należy również dodać, że różne rozścielacze wymagają różnej mocy ciągnika:

  • mogące pracować z ciągnikami o mocy od 50 do 65 KM: Primor firmy Kuhn, Castor, Castormix i Raptor firmy Lucas G, Ocean force 2 firmy Jeulin, Kruk firmy Sipma, Taarup 853 z firmy Kverneland oraz Dual Chop firmy Teagle.
  • z ciągnikiem o mocy do 55 KM może pracować również zawieszany rozścielacz Taarup 852 firmy Kverneland i Tomahawk firmy Teagle.
  • potrzebujące ciągnika o mocy minimum 70 KM: Primor 3560 M i Primor 5060 z Kuhna
  • pracujące z ciągnikiem o mocy 75 KM: Taarup 856 z Kvernelanda
  • potrzebujące ciągnika o mocy minimum 89 KM: Castormix + 111



Piśmiennictwo dostępne u autorki

Tags: obora , technika