Strefa Trzoda

Hodowca Trzody Chlewnej 11-12/2019

Współczesne problemy w chowie i hodowli trzody chlewnej Konferencja WMODR w Olsztynie

Katarzyna Markowska

 

Współczesne problemy w chowie i hodowli trzody chlewnej były tematem spotkania jakie odbyło się 2 października w siedzibie Warmińsko-Mazurskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego.

Forum trzodziarskie po raz siódmy

Marta Łabaj

 

20 listopada w Pomorskim Ośrodku Doradztwa Rolniczego z Odziałem w Starym Polu odbyło się VII Forum Trzodziarskie. Wśród prelegentów znaleźli się Maciej Dragun – wojewódzki inspektor weterynarii ds. zdrowia i ochrony zwierząt, Jarosław Wojciechowski – lekarz weterynarii z 25-letnią praktyką oraz dr Tomasz Schwarz z Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie. Głównym tematem spotkania były choroby i problemy w produkcji trzody oraz możliwość wzrostu wydajności poprzez żywienie.

Rasy zachowawcze świń w Polsce pogłowie, możliwości wykorzystania, programy pomocowe

Marek Babicz¹, Magdalena Szyndler-Nędza², Ewa Skrzypczak³, Karolina Szulc³, Anna Hammermeister⁴, Zbigniew Bajda⁵

¹Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie,
²Instytut Zootechniki PIB w Krakowie,
³Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu,
⁴Polski Związek Hodowców i Producentów Trzody Chlewnej „POLSUS” w Warszawie,
⁵Regionalny Związek Hodowców i Użytkowników Świni Rasy Puławskiej „PUŁAWIAK”

 

W 1992 roku w Rio de Janeiro sporządzono międzynarodową Konwencję o różnorodności biologicznej, co umożliwiło ustanowienie światowego Programu Ochrony Zasobów Genetycznych Zwierząt Gospodarskich. Polska w roku 1995 przyjęła zobowiązania do zachowania rodzimych ras zwierząt gospodarskich. Tworzone wówczas programy ochrony świń w Polsce i Europie, dotyczyły ras rodzimych, o krytycznej liczebności populacji (łączna liczba samic nie przekracza 100 lub liczba samców nie przekracza 5) oraz ras zagrożonych wyginięciem (liczba samic od 100 do 1000 lub liczba samców od 6 do 20).

Dlaczego szczepienia są opłacalne?

Oliwia Duszyńska-Stolarska; Uniwersytet Technologiczno-Przyrodniczy w Bydgoszczy

 

Zabiegi profilaktyki swoistej są jednym z najważniejszych działań mających na celu ochronę stada przed chorobami zakaźnymi. Każdy rok dostarcza coraz to nowsze i bardziej innowacyjne rozwiązania w zakresie szczepionek. Równocześnie prowadzi się ukierunkowane działania ograniczające stosowanie chemioterapeutyków z antybiotykami na czele. Celem tych działań jest wzmocnienie zadań bioasekuracji stad.

Zagrożenia dla duńskiej produkcji trzody chlewnej

Marek Wróbel; Area Manager A-one Denmark

 

„Bez względu na to w jakiej branży pracujemy, prędzej czy później spotkamy się z zagrożeniami, które w krótkim czasie całkowicie lub częściowo mogą wpłynąć na ekonomię produkcji.”

W artykule tym skupimy się na dwóch zagrożeniach, które w chwili obecnej są szeroko dyskutowane w branży trzody chlewnej. Jest to problem afrykańskiego pomoru świń (ASF) oraz zakaz stosowania tlenku cynku w odchowie prosiąt.

Automaty paszowe i wiele więcej

Marta Łabaj

 

Technologia produkcji żywca wieprzowego uległa znacznym modyfikacjom na przestrzeni ostatnich dziesięcioleci. Wzrost koncentracji i skali produkcji spowodował rozwój technologii przygotowywania i zadawania pasz na fermach. Mechanizacja i automatyzacja procesów żywienia wymaga dużych nakładów finansowych związanych z zakupem i instalacją urządzeń. Jest to jednak inwestycja na lata, która zwiększy szybkość obsługi zwierząt, pozwoli zaoszczędzić czas oraz zmniejszy nakłady pracy.

ABC bioasekuracji

Rodian Pawłowski; Dział Technologii Produkcji Rolniczej, WMODR Olsztyn

 

Afrykańskiego pomoru świń nabiera niebezpiecznego tempa. Pomimo przedsięwziętych działań informacyjnych i prewencyjnych, przypadki ASF u dzików są coraz częstsze i skokowo przesunęły się na zachód kraju do województwa lubuskiego. Choć przyczyn takiego stanu rzeczy jeszcze nie poznano pojawiają się realne zagrożenia dla chowu i hodowli trzody chlewnej, w rejonach w których stanowi ona istotną gałąź produkcji rolnej. Zgodnie z Mapą ASF, publikowaną i aktualizowaną na stronie Inspekcji Weterynaryjnej (https://bip.wetgiw.gov.pl/asf/mapa), wg stanu na 18 listopada 2019 roku w Polsce w 2019 r. wykryto 1972 przypadki u dzików oraz stwierdzono 48 ognisk w gospodarstwach w których utrzymywane były świnie. Województwami, na terenie których ilość przypadków ASF i ognisk jest najbardziej liczna są: warmińsko-mazurskie, podlaskie, mazowieckie i lubelskie.

Rodzaje odpadów rolno-spożywczych w żywieniu „na mokro”

Karolina Szulc; Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu

 

Od czasów, kiedy świnię udomowiono wiele tysięcy lat temu, zmieniła się ona bardzo. Od swojego dzikiego przodka różni się wyglądem (pokrojem) – jej sylwetka jest zdecydowanie wydłużona, a mięśnie zadu silnie rozwinięte. Jest delikatniejsza, ma rzadszą i cieńszą szczecinę. U dzika okres godowy (huczka) przypada na miesiące jesienne, tak aby potomstwo przyszło na świat, gdy jest najwięcej pokarmu. Chociaż obecnie przy całorocznej dostępności pokarmu coraz częściej możemy zaobserwować młode osobniki w różnych okresach roku, nie tylko wiosną. Wskazuje to, że dzik na naszych oczach się zmienia.

ADISSEO Polska 2019: Analiza zawartości mykotoksyn w pszenicy

Radka Borutova; Global Scientific & Technical Manager w Adisseo, Francja

 

Termin „mykotoksyny” określa wtórne metabolity grzybów, które powodują zmiany biochemiczne, fizjologiczne i/lub patologiczne u innych gatunków, takich jak kręgowce, inne grupy zwierząt, rośliny i mikroorganizmy. Mykotoksyny mają niską masę cząsteczkową (m.cz. <700) i są toksyczne w niskich stężeniach (Haschek & Voss 2013). I chociaż dotychczas wyizolowano setki różnych związków, które scharakteryzowano chemicznie jako mykotoksyny, zaledwie około 50 z nich zostało poddanych dokładniejszym badaniom (CAST 2003).

© 2020 Pro Agricola dom wydawniczy