Główny Lekarz Weterynarii przedstawił komunikat w związku z materiałem telewizji TVN z dnia 26 stycznia 2019 r. pod tytułem „Nielegalny proceder w mazowieckiej ubojni. Handel chorymi i martwymi krowami”, w którym dziennikarze ujawnili szokującą prawdę o obrocie mięsem chorych krów, które było uznawane za „zdrowe”.
Niebawem zakończą się prace nad przystosowaniem programu do kojarzeń „DoKo” do pracy w stadach bydła simentalskiego. Jak podaje PFHBiPM - prace przebiegają wielotorowo. Między innymi należy dostosować system wprowadzania danych o wartościach hodowlanych, który różni się od stosowanego w rasie PHF, ponieważ protokół oceny typu i budowy dla rasy SM zawiera dodatkowe cechy – np. umięśnienie. Dużą trudnością jest też skonstruowanie równań konwersji dla obliczania wartości hodowlanych cech podlegających doskonaleniu rozpłodników z innych krajów, których nasienie oferowane jest w Polsce. W chwili obecnej większość problemów została pokonana, aczkolwiek na rozwiązanie czeka jeszcze kilka kwestii dotyczących cech, które mają niską korelację pomiędzy populacjami polską i austriacko-niemiecką np. płodność czy długowieczność.
W ślad za indeksem PFSM dla buhajów, w Instytucie Zootechniki-PIB opracowano i wdrożono ogólny indeks selekcyjny PFSM dla krów rasy simentalskiej (Produkcja i Funkcjonalność dla rasy simentalskiej). Podstawowym celem pracy hodowlanej nad dwukierunkowo użytkowaną rasą simentalską jest utrzymanie zrównoważonego postępu zarówno w produkcji mleka jak i mięsa. W związku z tym w indeksie PFSM uwzględnia się wartości hodowlane dla umięśnienia (ocena opisowa) oraz umięśnienia przodu i umięśnienia zadu (ocena liniowa). Formuła indeksu PFSM dla krów obejmuje cechy i podindeksy uzgodnione z Polskim Związkiem Hodowców Bydła Simentalskiego jak w przypadku indeksu PFSM buhajów.
Skup mleka w listopadzie 2018 r. wyniósł 898,6 mln i był o 4,3% niższy niż w październiku oraz o 3,6% wyższy w porównaniu do listopada 2017 r.
PFHBiPM umożliwia hodowcom nową, bardzo atrakcyjną usługę - Badanie cielności testem PAG. Od stycznia hodowcy pod oceną mogą zlecać badania cielności krów z próbek mleka pobranego w czasie próbnych dojów
Obecny stan chowu i hodowli bydła w Polsce powoduje, że produkcja mięsa wołowego opiera się na bydle ras mlecznych oraz mieszańcach towarowych uzyskanych z krzyżowania ras mlecznych z buhajami ras mięsnych. Z takiego materiału zwierzęcego przy prawidłowym żywieniu i postępowaniu w czasie opasu i obrotu przedubojowego można uzyskać dobrej jakości żywiec, a następnie kulinarne mięso wołowe.
W niektórych krajach europejskich obserwuje się zwiększone uboje bydła będące rezultatem suszy (np. we Francji, Wielkiej Brytanii, Włoszech i Austrii). W br. eksport wołowiny z krajów UE do krajów niebędących członkami UE najprawdopodobniej obniży się o 8%, a w 2019 r. o 2%.
W okresie styczeń-październik 2018 r. skupiono 571,0 tys. t bydła (wagi żywej), tj. o 3,8% mniej niż w roku poprzednim, a przedsiębiorstwa przemysłu mięsnego zatrudniające 50 i więcej pracowników wytworzyły 162 tys. t wołowiny (spadek o 5,5%). Średnia cena skupu bydła wyniosła w tym okresie 6,61 zł/kg i była o 5,1% wyższa niż przed rokiem, a w październiku 2018 r. – 6,51 zł/kg (wzrost o 1,1% w porównaniu z październikiem 2017 r.).
W październiku 2018 r. cena skupu młodego bydła wyniosła 6,74 zł/kg i była o 0,3% niższa niż przed miesiącem i o 1,0% wyższa niż w październiku 2017 r. Opłacalność produkcji (mierzona relacją cen żywiec: mieszanka B2 dla opasów) w pierwszych dwóch miesiącach 2018 r. była korzystniejsza niż w analogicznych okresach roku poprzedniego, w marcu br., była niższa niż przed rokiem, a w okresie kwiecień-maj 2018 r. była podobna do tej w analogicznych okresach roku poprzedniego, natomiast w okresie czerwiec-październik br. pogorszyła się.
Bydło rasy limousine wyhodowano we Francji. Zaliczane jest ono do ras bydła mięsnego, za które uzyskuje się obecnie najwyższe ceny za żywiec i mięso.
Polska znajduje się w gronie nielicznych krajów, w których nie docenia się walorów mięsa pozyskanego od wolców. W grupie młodego bydła rzeźnego opasa się głównie buhajki i jałówki, rzadziej wolce. Przekonanie producentów wołowiny do opasania buhajków wiąże się z ich szybszym tempem wzrostu, lepszym wykorzystaniem paszy, korzystniejszymi proporcjami poszczególnych mięśni w tuszy.
